Καραβάνι Αγώνα & Αλληλεγγύης

 Ανακοίνωση για κινητοποιήσεις από το Καραβάνι Αγώνα & Αλληλεγγύης
Μη διστάζεις ούτε στιγμή! Μπες στο Καραβάνι Αγώνα & Αλληλεγγύης!
Είναι δική σου, είναι κοινή μας υπόθεση, κοινός μας αγώνας!



Το Καραβάνι Αγώνα & Αλληλεγγύης που ξεκίνησε εδώ και λίγους μήνες είναι μια ενότητα «από τα κάτω» και αφορά την κοινή δράση εκατοντάδων εργαζομένων και ανέργων απ’ όλη την Ελλάδα. Το Καραβάνι που πλαισιώνεται συνεχώς από νέους αγώνες, αποτελείται από ανθρώπους εργατικών/κοινωνικών συλλογικοτήτων και αγωνιστές που αποφάσισαν να πορευτούν όρθιοι και να διεκδικήσουν δυναμικά τα δικαιώματά τους αρνούμενοι να αποδεχτούν τη λογική της ανάθεσης και του «τέλους της ιστορίας». Οι πραγματικές αιτίες της κοινωνικής καταστροφής που βιώσαμε τα τελευταία χρόνια δεν θα ακυρωθούν αν εμείς δεν αυτενεργήσουμε για να τις καταργήσουμε στην πράξη μέσα από νέους ακηδεμόνευτους αγώνες.

Η Μέση Ανατολή: υποτροπή από τον πόλεμο του Ιράκ

Αναδημοσίευση.
Η αρχική έκδοση αυτής της ομιλίας πρωτοπαρουσιάστηκε στην ιστοσελίδα της Workers Fight βρετανικού τμήματος της  Διεθνιστικής Κομμουνιστικής Ένωσης. Η ΔΚΕ είναι ένα μαρξιστικό ρεύμα του οποίου η πιο σημαντική οργάνωση είναι η γαλλική  Lutte Ouvrière.

Το κείμενο αυτό, γραμμένο πριν από μερικούς μήνες, αγνοεί βέβαια τα γεγονότα της Υεμένης και την επιτυχία των ιμπεριαλιστών να ευοδωθούν τελικά  «οι προσπάθειες τους να συστήσουν μια αραβική δύναμη επέμβασης» παρότι μέχρι το χρόνο που γραφόταν το κείμενο είχαν «οδηγηθεί σε πλήρη αποτυχία». Αν εδώ η ανάλυση προέβλεψε σωστά τουλάχιστον τις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών και οι εξελίξεις στην Υεμένη μοιάζουν σαν το δεύτερο μέρος της , η λογική της συνέχεια, τότε παραμένει για έναν παραπάνω λόγο έγκυρη όσον αφορά τα υπόλοιπα.

Μετάφραση:  Παραναγνώστης

Μια ιστορική εστία της ευρωπαϊκής απληστίας

Οι εξοικειωμένοι με την ιστορία της περιοχής θα αναγνώριζαν στα χαρακτηριστικά των σημερινών εισβολών και καταλήψεων εκείνα των αιματηρών εκστρατειών που διεξήγαγαν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις του παρελθόντος.
Οι αδίστακτες σταυροφορίες του Μεσαίωνα κατά τις οποίες δυτικοευρωπαίοι φεουδάρχες λεηλάτησαν τα πλούτη της Μέσης Ανατολής, προφασιζόμενοι αρχικά ότι υπερασπίζονται μια μικρή ομάδα Μαρωνιτών Χριστιανών που ζούσαν στην περιοχή που τώρα είναι ο Λίβανος, προκάλεσαν χάος. Αλλά στο τέλος, εν μέρει λόγω των κατακτήσεών τους και λόγω της ανάπτυξης των θαλάσσιων δρόμων προς την Άπω Ανατολή και την Αμερική, η προσοχή της Ευρώπης -αλλά μόνο προσωρινά- στράφηκε μακριά από την περιοχή.

Η πόλη της Salamieh Πολιορκείται. Επείγουσα Ανάγκη Αλληλεγγύης

Αναδημοσίευση από το Intenational Viewpoint


Η πόλη της Salamieh  είναι περικυκλωμένη και υπό πλήρη αποκλεισμό για αρκετές ημέρες από το υπεραντιδραστικό κίνημα του Ισλαμικού Κράτους που απειλεί με σφαγή τον τοπικό πληθυσμό.

Στις 31 Μάρτη 2015,  στρατιώτες του Ισλαμικού Κράτους σφαγίασαν 48 άμαχους, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, στο χωριό Maboujah, 25 χιλιόμετρα βόρεια της Salamieh. Οι περισσότεροι είχαν εγκαταλείψει την πόλη πριν από την άφιξη του Ισλαμικού Κράτους.

Η πόλη της Salamieh ήταν μια από τις πρώτες πόλεις στη Συρία που ξεσηκώθηκαν ενάντια στο αιματοβαμμένο καθεστώς Assad στην αρχή της επανάστασης το 2011. Οι επαναστάτες της πόλης υπέστησαν μια άγρια καταστολή στα χέρια των υπηρεσιών ασφαλείας και των παραστρατιωτικών ομάδων του καθεστώτος τα τελευταία χρόνια. Το επαναστατικό πνεύμα και οι αρχικοί στόχοι της επανάστασης για δημοκρατία,  κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα παρόλα αυτά επέμειναν και  συνέχισαν να υποστηρίζονται από αρκετούς επαναστάτες που βρίσκονταν ακόμα στην πόλη, μέσω λαϊκών διαδηλώσεων και άλλων πολιτικών κινήσεων.

Είναι καθήκον όλων των επαναστατών και διεθνιστών να στηρίξουν τον τοπικό πληθυσμό της Salamieh και τους επαναστάτες της πόλης ενάντια στην επαπειλούμενη σφαγή τους από το Ισλαμικό Κράτος.

Οι επαναστάτες του Salamieh ξεκίνησαν πριν από λίγες ημέρες την καμπάνια «Η Salamieh σφαγιάζεται» σε κοινωνικά δίκτυα για να συνεγείρουν τον κόσμο μπρος στην απειλή που αντιμετωπίζουν.

Είναι απολύτως απαραίτητο να προσφέρουμε την πλήρη και άμεση αλληλεγγύη μας προς τον λαό της Salamieh και στους συντρόφους μας του Επαναστατικού Αριστερού Κινήματος της πόλης που βρίσκονται κάτω από την απειλή μιας νέας σφαγής από το Ισλαμικό Κράτος.

No passaran,

Δεν πέρασαν

Δεν θα περάσουν

Όχι στο εγκληματικό καθεστώς Άσαντ  όχι και στις αντιδραστικές και φονταμενταλιστικές δυνάμεις

Όλη η  εξουσία και ο πλούτος στο λαό

Επαναστατικό Αριστερό Κίνημα στη Συρία

2 του Απρίλη 2015

ΕΤ3 - ΒΙΟΜΕ - Καθαρίστριες ΥπΟικ - Τσιμέντα Χαλκίδος

 Καραβάνι Αγώνα & Αλληλεγγύης με τη ΒΙΟ.ΜΕ, την ΕΡΤ, τα τσιμέντα Χαλκίδας και τις καθαρίστριες του υπ.Οικ.
3, 4, 5 και 6 Απριλίου 2015
Τέσσερις πολύ σημαντικοί εργατικοί αγώνες του καιρού μας ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δηλώσουν πως "Οι κοινωνικές και εργατικές ανάγκες είναι αδιαπραγμάτευτες".


Τα σωματεία της ΒΙΟΜΕ, των τσιμέντων Χαλκίδας, η αυτοδιαχειριζόμενη ΕΡΤ3 και οι αγωνιζόμενες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, συνδιοργανώνουν Καραβάνι Αγώνα & Αλληλεγγύης που θα ξεκινήσει την Παρασκευή 3 Απριλίου από τη Θεσσαλονίκη, θα περάσει το Σάββατο 4 Απριλίου από τη Λάρισα και τον Βόλο, την Κυριακή 5 Απριλίου από Άσπρα Σπίτια, Χαλκίδα και θα καταλήξει το βράδυ στην Αθήνα, όπου την επομένη Δευτέρα 6 Απριλίου, θα κατευθυνθεί με διαδήλωση από τα Προπύλαια στο Υπουργείο Εργασίας.  Αναλυτικό πρόγραμμα, καθώς και το κάλεσμα των αγωνιζόμενων εργαζομένων θα ανακοινωθούν μέσα στις επόμενες ώρες.

Όπως σημειώνεται στην κοινή αφίσα των αγώνων "Με αδιαμεσολάβητο αγώνα διαρκείας, αυτοδιαχείριση, άμεση δημοκρατία, σωματεία βάσης, ταξική ενότητα & αλληλεγγύη, όλοι μαζί μπορούμε μέχρι την τελική νίκη".

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ email protbiometal@gmail.com
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ και στο τηλέφωνο 6977432962

Η άπνοια πριν από την καταιγίδα;

Διαβάζοντας ειδήσεις κι αναλύσεις για την κατάσταση των πολιτικών και οικονομικών πραγμάτων τις τελευταίες μέρες, μου έρχεται επίμονα στο μυαλό η εικόνα της γιαγιάς μου να λέει σαν εις εαυτόν: «παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του» θωπεύοντας μια φανταστική κωνική επιφάνεια με κορυφή τον αγκώνα της και συγκατανεύοντας στον εαυτό της με το κεφάλι.

Όπως παρηγορώντας έναν άρρωστο του κουβεντιάζεις περί ανέμων και υδάτων αλλά δεν μιλάς για την αρρώστια του, έτσι είναι σήμερα και στους «αποκάτω»: κανείς δεν μιλά πολιτικά, η πεζή καθημερινότητα ολωσδιόλου ανέλπιστα κατέκτησε  δυσανάλογα μεγάλο μερίδιο του ενδιαφέροντος, ενώ ακόμα και άλλοτε λαλίστατα blog έχουν σιωπήσει. Ένα γενικό μούδιασμα.
Η εργατική τάξη φαίνεται απλώς να περιμένει το μοιραίο και απλώς προτιμά να κρατά κλειστά τα μάτια μέχρι να συμβεί. Τα πολιτικά κόμματα που την εκφράζουν κάποιο ρόλο θα έχουν παίξει σε αυτό!

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας στο Δημόσιο;

Μια από τις αντιδραστικές ιδιαιτερότητες των εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα είναι και η στέρηση του δικαιώματος της συλλογικής διαπραγμάτευσης από τους δημοσίους υπαλλήλους. Το μισθολόγιο αποφασίζεται από την κυβέρνηση και κατοχυρώνεται με νόμο. Λόγος δεν χωράει εδώ. Μόνο η άμεση και σκληρή  απεργιακή αντιπαράθεση μπορούσε να δώσει λύση καθώς το κράτος είχε όλη την ευχέρεια να χρησιμοποιεί το μισθολόγιο και την επιδοματική πολιτική για να διαιρεί τους ΔΥ και να υπονομεύει τον αγώνα των ξεχωριστών κλάδων φέρνοντάς τους σε αντιπαράθεση με τους υπόλοιπους. Έτσι, ένα πάγιο αίτημα των συνδικάτων ήταν η θεσμοθέτηση της δυνατότητας συλλογικών συμβάσεων εργασίας και των σχετικών διαπραγματεύσεων κυβέρνησης και συνδικάτων. Το αίτημα αυτό βέβαια ήταν αδιανόητο για τους Σαμαροβενιζέλους παρότι το 1999 είχαν θεσπίσει νόμο σύμφωνα με τον οποίο συλλογικές διαπραγματεύσεις θα ήταν δυνατές μεν για εργασιακά (ωραρίου, οργάνωσης της εργασίας κλπ) αλλά όχι και για μισθολογικά θέματα˙ αυτά τα επιφύλαττε η διοίκηση στην αποκλειστική της αρμοδιότητα. Όμως ακόμα και αυτός ο κουτσός νόμος παρέμενε ανεφάρμοστος εδώ και 16 χρόνια.
Το πολιτικό αδιέξοδο του περασμένου Δεκεμβρίου, όταν το Σαμαροβενιζελικό καθεστώς χρεοκόπησε κάτω από το βάρος των μέτρων εξαθλίωσης που επρόκειτο να εφαρμόσει , χρεωκοπία που απέδωσε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, άνοιξε ένα πεδίο διεκδικήσεων για τον κόσμο της εργασίας. Η αστική τάξη ανέκοψε τον επιθετικό της βηματισμό. Κάτω από το βάρος των εργατικών κινητοποιήσεων ενάντια στην αχαλίνωτη  λεηλασία του μόχθου τους, ενάντια στο φασισμό, κάτω από το βάρος της συνεχιζόμενης Μεγάλης Παγκόσμιας Δομικής Καπιταλιστικής Κρίσης, αποκόπηκε  προσωρινά για την ελληνική μπουρζουαζία ο δρόμος του προσεταιρισμού των μικροαστών γύρω από ένα βοναπαρτιστικό κράτος, γύρω από ένα σχέδιο με ορίζοντα το φασισμό.

Γερμανικές Αποζημιώσεις