Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019

226 εκλεγμένοι συνδικαλιστές στηρίζουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

226 εκλεγμένοι συνδικαλιστές στηρίζουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ


Στις ευρωεκλογές οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι δεν πρέπει να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην πολιτική και στους διαχειριστές της που λεηλατούν και θα συνεχίσουν να λεηλατούν τα δικαιώματά τους. Στις καθημερινές μάχες, και στις κάλπες χρειάζεται να βάλουν σφήνα ανατροπής, χρειάζεται στάση και ψήφος ΑΝΤΑΡΣΥΑ(ς).
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που υποσχέθηκε ότι θα «σκίσει τα μνημόνια» έχει οδηγήσει στην συνέχιση και στην κλιμάκωση της επίθεσης. Μισθοί φτώχειας, έκρηξη της ελαστικής εργασίας, προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας, κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, ιδιωτικοποιήσεις, μισή δουλειά-μισή ζωή για την πλειονότητα των νέων, όταν αυτοί δεν αναγκάζονται να μεταναστεύσουν! Τσίπρας και Μητσοτάκης συναγωνίζονται για το ποιος είναι πιο αξιόπιστος στο να μπορέσει να μειώσει ακόμα περισσότερο το κόστος για τις επιχειρήσεις, προσφέροντας φοροαπαλλαγές για τα κέρδη. Αυτή είναι η «μεταμνημονιακή ανάπτυξη» που μας υπόσχονται.

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2019

Όσο πιο σκοτεινή είναι η νύχτα, τόσο πιο φωτεινό είναι το αστέρι


 Ο Τρότσκι και ο Αγώνας Εναντίον του Σταλινισμού

 Εισήγηση του Paul LeBlanc
 στη Διεθνή Συνάντηση της Αβάνας
Κούβα  6-8 Μαΐου 2019
 Αναδημοσίευση από το LINKS

 Μετάφραση: Παραναγνώστης



«Όσο πιο σκοτεινή είναι η νύχτα, τόσο πιο φωτεινό είναι το αστέρι», ο τίτλος του
τελευταίου τόμου της βιογραφίας του Leon Trotsky που έγραψε ο Tony Cliff, είναι δανεισμένη από ένα άλλο βιβλίο - The Darker the Night, The Brighter the Stars του Friedrich Schlotterbeck, ενός νεαρού κομμουνιστή εργάτη στη Γερμανία όταν ο Αδόλφος Χίτλερ πήρε την εξουσία το 1933. Στα απομνημονεύματά του το 1947 εξιστορεί την αντίσταση στη ναζιστική τυραννία εξιστορεί τον ηρωισμό και τη φρικτή εξόντωση συντρόφων, φίλων και μελών της οικογένειας που παρέμειναν αφοσιωμένοι στα σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά ιδανικά.

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

Σκέψεις για τη συνοχή και τη συντροφικότητα

Δημοσιεύουμε την αντίδραση του Paul LeBlanc, όπως δημοσιεύτηκε στο LINKS, για την κατάρρευση της οργάνωσής του, της International Socialist Organization (ISO), Τυπικά η διαμάχη περιστράφηκε γύρω από την συγκάλυψη που παρέσχε η απερχόμενη ηγεσία σε μια απόπειρα βιασμού πριν από τρία χρόνια, ουσιαστικά όμως γύερω στο ζήτημα της στάσης της οργάνωσης απέναντι στην εκρηκτική ανάδυση των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής (DSA) που μετρούν ήδη 100.000 μέλη. Απέναντι σε μια σεξουαλική επίθεση με δράστη ένα μέλος της ούτε η συγκάλυψη ούτε η αυτοδιάλυση περιλαμβάνονται στις επιλογές που έχει μια επαναστατική οργάνωση προκειμένου να αντιμετωπίσει μια σεξουαλική επίθεση με δράστη ένα μέλος της. Η ISO όμως αποφάσισε να αυτοδιαλυθεί ενώ τα περισσότερα από τα μέλη της προσχωρούν ατομικά  στο DSA.
Πρόκειται φυσικά για το πρόβλημα των προβλημάτων της εργατικής πολιτικής  μεταρρύθμιση ή επανάσταση που στην τωρινή συγκυρία πήρε για τη σύγχρονη αριστερά τη μορφή: Συνθηκολόγηση με το ρεφορμισμό ή ανεξάρτητη επαναστατική πολιτική; 


Σκέψεις για τη συνοχή και τη συντροφικότητα


του Paul Le Blanc


μετάφραση: Παραναγνώστης


Κάποιες πρόσφατες συζητήσεις με Ευρωπαίους συντρόφους, τους οποίους γνωρίζω πολλά χρόνια και των οποίων οι αγωνιστικές εμπειρίες ανατρέχουν ακόμα περισσότερα χρόνια στο παρελθόν, μου γέννησαν την επιθυμία να συμμαζέψω κάποιες πολιτικές σκέψεις που, τουλάχιστον εν μέρει, γυρίζουν εδώ και κάμποσο καιρό στο μυαλό μου. [1] Η δουλειά μου στην Ευρώπη ολόκληρη την περίοδο από τα μέσα Ιανουαρίου έως τα μέσα Απριλίου του 2019 με απομάκρυνε από τον πολιτικό σεισμό και τους μετασεισμούς που έπληξαν την οργάνωσή μου στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Διεθνή Σοσιαλιστική Οργάνωση (ISO). Για ορισμένες πτυχές τόσο του σεισμού όσο και των μετασεισμών, έχω σχηματίσει μόνο προκαταρκτικές ή επί μέρους κρίσεις. Μια επικείμενη διάλυση της ομάδας φαίνεται πιθανή. Παρότι όσα γράφω εδώ δεν είναι σχόλιο γύρω από τις πρόσφατες λεπτομερείς εξελίξεις, αυτές έχουν ωστόσο κάνει πιο βαθιά την επιθυμία μου να συμμαζέψω αυτές τις μεγαλύτερης εμβέλειας σκέψεις και έχουν την αντανάκλασή τους σε ό,τι πρέπει να πω εδώ. Η ουσία αυτού στο οποίο καταλήγω περιλαμβάνει πολλά πράγματα.

Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019

Οι Κουρδικές Πολιτοφυλακές, το Πεζικό όλων των Ιμπεριαλισμών;

Η πολιτική γελοιοποίηση του αφηρημένου αντιιμπεριαλισμού φαίνεται να ολοκληρώνεται.  Αφού χρόνια τώρα οι αγέρωχοι αντιιμπεριαλιστές μας κραύγαζαν αποκλειστικά και μόνο κατά της αμερικανικής επέμβασης στη Συρία,  η οποία δήθεν επεδίωκε την αλλαγή καθεστώτος,  καταπίνοντας αμάσητες τις επίσης  ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των Ρώσων και των Ιρανών και κλείνοντας τα μάτια μπροστά στο μακέλεμα του Συριακού λαού από τον αιμοσταγή δικτάτορα Άσαντ, επειδή ήταν λέει ...... αντιιμπεριαλιστής,  βρέθηκαν τώρα μπροστά στην απόφαση των ΗΠΑ να αποσυρθούν στρατιωτικά  από τη Συρία. Και τώρα τι; «Έξω τώρα οι Αμερικάνοι» ή «Μέσα τώρα οι Αμερικάνοι»; 

Όλοι τους  πάντως έσπευσαν να καταγγείλουν τον αμερικανικό παράγοντα ότι «πρόδωσε» τους Κούρδους αφού τους χρησιμοποίησε εναντίον του ISIS. Έτσι, από τους αντιιμπεριαλιστές μας μερικοί βγαίνουν θαρρετά, όπως ο κος Chomsky, να διαλαλήσουν την πολιτική τους χρεωκοπία απαιτώντας - να που το είδαμε κι αυτό-  την παραμονή των Αμερικανικών στρατευμάτων στη βορειοανατολική Συρία, υπέρ των Κούρδων. Ο αντιιμπεριαλιστής που διαδηλώνει φωνάζοντας «Μέσα τώρα οι Αμερικάνοι» είναι πλέον αναμενόμενο γεγονός. Ο αναρχισμός έρχεται να επιβεβαιώσει την πολιτική του ουσία ως ακραία εκδοχή του φιλελευθερισμού που, παρά τις αντικρατικές κορώνες, δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς το καπιταλιστικό κράτος στο οποίο και τελικά προσφεύγει. Και να που ο κος Chomsky προσφεύγει ακριβώς στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό ζητώντας του να μείνει στην βορειοανατολική Συρία και να πολεμήσει υπέρ του ελευθεριακού εγχειρήματος της Ροζάβα!

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2019

20 Ιανουαρίου: Διεθνιστική Συγκέντρωση Διαδήλωση

Την Κυριακή 20 Ιανουαρίου στα Προπύλαια στις 13:00 Διεθνιστική Εκδήλωση από Εργατική Σκοπιά. Ένα ηχηρό ΟΧΙ στα σχέδια της δικής μας αστικής τάξης. Στους διοργανωτές της περσινής εκδήλωσης τομής στην εργατική πολιτική -
το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ) , την ΟΚΔΕ- ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ και την ΟΡγάνωση Μαχητικού Αντιφασισμού (ΟΡΜΑ)- προστέθηκαν φέτος  η Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Παραθέτουμε τις προκηρύξεις των διοργανωτών:


ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ & ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Ενάντια στο εθνικιστικό συλλαλητήριο

στις 20 Ιανουαρίου


Η συνταγματική αλλαγή στην Δημοκρατία της Μακεδονίας έγινε. Οι πιέσεις του ελληνικού καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού ευόδωσαν και μια μικρή χώρα οδηγήθηκε στην αλλαγή της ταυτότητας της προς όφελος των ελληνικών οικονομικών και γεωστρατηγικών συμφερόντων που υπηρετεί η ελληνική κυβέρνηση. Μέσα στους κυβερνητικούς κλυδωνισμούς που προκύπτουν από την ανάγκη ψήφισης της συνθήκης των Πρεσπών από την ελληνική βουλή το επόμενο χρονικό διάστημα, θηλιά στον λαιμό του Μακεδονικού λαού από την ιμπεριαλιστική πολιτική του ελληνικού καπιταλισμού, η ακροδεξιά πτέρυγα της κυβερνητικής συμμαχίας καταρρέει και αποχωρεί. Νέες συμμαχίες στήνονται, στην προσπάθεια να ανασυνταχθεί το πολιτικό προσωπικό του συστήματος.

Την ίδια στιγμή η ακροδεξιά δεν εγκαταλείπει τους στόχους της να στήσει ένα ακροδεξιό μέτωπο εθνικιστικού και ρατσιστικού δηλητηρίου στην κοινωνία. ΝΔ με όλο τον ακροδεξιό συρφετό που σταβλίζει, χρυσή αυγή και όλος ο φασιστικός αστερισμός οργανώσεων που στήνεται προετοιμάζονται να πάνε στις εκλογές μέσα σε ένα κλίμα εθνικιστικών κραυγών και παροξυσμού. Νέο συλλαλητήριο στήνεται στην Αθήνα (20 Ιανουαρίου στην πλατεία Συντάγματος) ως συνέχεια των περσινών άμαζων φιάσκων.

Το διεθνιστικό στρατόπεδο συνεχίζει την μάχη απέναντι στα εθνικιστικά συλλαλητήρια και βάζει φραγμό στην προσπάθεια της ακροδεξιάς να σπείρει το εθνικιστικό δηλητήριο στους εργαζόμενους και στην νεολαία και να εμποδίσει κάθε προσπάθεια εμφάνισης φασιστικών οργανώσεων στο κέντρο της Αθήνας.
ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ
ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ στις 13:00 στα ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ 
  • Αναγνώριση τώρα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας
  • Αναγνώριση της μακεδονικής μειονότητας που ζει στην Ελλάδα, πλήρη εθνικά, γλωσσικά, πολιτιστικά δικαιώματα
  • Δικαίωμα επαναπατρισμού στους Μακεδόνες πολιτικούς πρόσφυγες του εμφυλίου
  • Κοινοί ταξικοί διεθνιστικοί αγώνες των λαών των Βαλκανίων ενάντια στους εθνικισμούς και τον ιμπεριαλισμό.

Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε
Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ)
ΟΚΔΕ- ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΟΡγάνωση Μαχητικού Αντιφασισμού (ΟΡΜΑ)





ΑΝΤΑΡΣΥΑ:  Διεθνιστικό – Αντιμπεριαλιστικό ΟΧΙ στη Συμφωνία των Πρεσπών


Ανειρήνευτος αγώνας ενάντια στα εθνικιστικά συλλαλητήρια και την ακροδεξιά
Συγκέντρωση Κυριακή 20 Γενάρη, 1 μ.μ., Προπύλαια



1.  Mε αφορμή τη συμφωνία των Πρεσπών ο εθνικιστικός συρφετός επιχειρεί και πάλι να βγει στο δρόμο. Η συμφωνία αυτή που επικυρώθηκε πρόσφατα από το κοινοβούλιο της γειτονικής χώρας, εντάσσεται και υπηρετεί τα επικίνδυνα σχέδια των ΗΠΑ και της ΕΕ για την άμεση ένταξη της στο ΝΑΤΟ και συνολικά την ευρωνατοική ολοκλήρωση των Βαλκανίων. Σε αυτά τα πλαίσια εξυπηρετεί και τις επιδιώξεις  της ελληνικής άρχουσας τάξης για την αναβάθμιση του οικονομικού και γεωπολιτικού ρόλου στην ευρύτερη περιοχή. Με αυτή την έννοια έχει από την αρχή αντιδραστική ουσία και δεν μπορεί παρά να βρίσκει αντίθετους το εργατικό λαϊκό κίνημα και την μαχόμενη Αριστερά.
2.  Η Συμφωνία δεν  «ανοίγει δρόμους για την ειρηνική επίλυση διαφορών και τη δημιουργική συνύπαρξη των λαών» όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Ποτέ οι ιμπεριαλιστικοί συνασπισμοί και η συμμετοχή σε αυτούς δεν διασφάλισαν την ειρήνη. Αντίθετα είναι ένας ακόμα παράγοντας αστάθειας και σοβαρή όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή των Βαλκανίων.. Αυτή την πολιτική υπηρετεί τόσο η κυβέρνηση, όσο και η ΝΔ, παρά τις εθνικιστικές κορώνες για εσωτερική κατανάλωση, το ΚΙΝΑΛ,  τα υπόλοιπα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης. 
3.  Το αντιδραστικό εθνικιστικό  ΟΧΙ προωθείται από αστικά συμφέροντα, την Εκκλησία, διάφορα «μακεδονικά», ακροδεξιά και φασιστικά κέντρα. Τους μήνες αυτούς αποδείχθηκε πεντακάθαρα ότι τα εθνικιστικά συλλαλητήρια, «μαθητικές καταλήψεις» γίνονται δρόμος για την παρέμβαση της ακροδεξιάς και των φασιστών. Οι εθνικισμοί δυναμιτίζουν το κλίμα της ειρηνικής συμβίωσης μεταξύ των λαών. Σπέρνουν το μίσος. Κρύβουν τον νατοϊκό χαρακτήρα της συμφωνίας, αφού τους ίδιους  αφέντες υπηρετούν.
4.  Το δικό μας όχι είναι  από την σκοπιά  της ειρήνης, της αλληλεγγύης, της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, του σεβασμού του δικαιώματος των λαών, και του γειτονικού μας λαού,  στον αυτοπροσδιορισμό, για να μην αποφασίζουν για αυτούς οι «νονοί» των Βαλκανίων, τοπικοί και διεθνείς.  Για αυτό είναι σε πλήρη αντίθεση με το όχι  των εθνικιστών – πατριδοκάπηλων, της ακροδεξιάς που είναι το όχι του πολέμου, του μίσους, του φασισμού, που γίνεται από τις θέσεις του «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική»  που είναι  ΝΑΙ στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ, την ελληνική άρχουσα τάξη.
5. Στις σημερινές συνθήκες είναι επιτακτικά αναγκαίο ένα μαζικό, ανατρεπτικό,  ενωτικό, αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό, αντιεθνικιστικό και διεθνιστικό κίνημα. Ένα κίνημα που θα αγωνιστεί για να φύγουν το ΝΑΤΟ και η ΕΕ από τα Βαλκάνια. Για την ειρηνική συμβίωση των λαών, με σεβασμό στον πολυεθνικό χαρακτήρα της ιστορικής γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας. Παλεύουμε για την ενότητα των εργατών ενάντια στις αντιδραστικές πολιτικές, την φτώχια και την εκμετάλλευση που σφραγίζουν την μοίρα όλων των λαών της περιοχής. Για την υπεράσπιση της ειρήνης ενάντια στα σχέδια και τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού, των αστικών τάξεων. Ενάντια στον εθνικισμό, το μίσος, τον φασισμό, τον πόλεμο.

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2018

Η Κινητοποίηση στη Jasic


Μια Πλημμυρίδα του Κινεζικού Εργατικού Κινήματος;


του        

 Au Loong Yu



Ο Au Loong Yu είναι συγγραφέας. Ζει στο Χονγκ Κονγκ και το βιβλίο του  China Rise: Strength and Fragility  εκδόθηκε το 2012 από τις εκδόσεις Merlin Press.


Αναδημοσίευση από το Made in China

Μετάφραση: Παραναγνώστης

  Τον περασμένο Ιούλιο, 89 εργάτες της Jasic Technology Co. Ltd του Shenzhen διεκδίκησαν το δικαίωμα να συστήσουν εργοστασιακό σωματείο. Η τελευταία δεκαετία κατέταγραψε μια απεργιακή έκρηξη στο Σενζέν, και αυτή η διένεξη ήταν μία από πολλές άλλες όπου οι εργάτες έχουν διεκδικήσει καλύτερες συνθήκες εργασίας, δεδουλευμένους μισθούς, απλήρωτες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και αποζημιώσεις απόλυσης. Ωστόσο, η περίπτωση της Jasic είναι ασυνήθιστη κατά το ότι υποστηρίχθηκε από μια ομάδα περίπου 50 αυτοαποκαλούμενων μαοϊκών και μαρξιστών φοιτητών, μαζί με μια μικρή ομάδα μεγαλύτερων σε ηλικία πολιτών. Προερχόμενοι από διαφορετικά μέρη της Κίνας, οργανώθηκαν σε μια «Ομάδα Εργατικής Αλληλεγγύης στη Jasic» και κατέβηκαν στη Jasic για να σταθούν αλληλέγγυοι με τους εργάτες που μάχονταν με την αστυνομία.

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2018

Ο Λένιν και το Επαναστατικό Κόμμα

Η παρουσίαση του βιβλίου του Paul LeBlanc 

Α. Πέτρος Νομικός (Μεταφραστής)

Μέρος 1

Μέρος 2


Μέρος 3




Β. Μάνος Σκούφογλου,  Ινστιτούτο Πολιτικών και Κοινωνικών Ερευνών

Μέρος 1

Μέρος 2

Μέρος 3