Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Έκτρωση: δικαίωμα ή χάρη;

Αναδημοσίευση από το   Φύλλο Συκής



των Άννα Σιγαλού και Γεωργία Μανώλη


εκτρώσειςΣύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, οι αναισθησιολόγοι της Σάμου αποφάσισαν πως η συμμετοχή σε εκτρώσεις πάει ενάντια στην ηθική τους, απόφαση που φαίνεται να υποστηρίζεται κι από την νομοθεσία. Ναι, σωστά διαβάσατε: στη Σάμο, όχι στη Πολωνία μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης, όχι στην καθολική Ιρλανδία ή ακόμα στην Τουρκία του Ερντογάν, αλλά εδώ στην Ελλάδα όπου το δικαίωμα στην άμβλωση έχει κατοχυρωθεί ήδη από τη δεκαετία του ’80. 

Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

Από τις ‘Θέσεις του Απρίλη’ στον Οκτώβρη του Σήμερα


ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ
“Π. ΠΟΥΛΙΟΠΟΥΛΟΣ”

3η Συνάντηση Εργασίας :“Από τις ‘Θέσεις του Απρίλη’ στον Οκτώβρη του Σήμερα”

28 -30 Απριλίου 2017         Κτίριο Νέου Χημείου, Ναυαρίνου 13α, 1ος όροφος

Καμία άλλη ιστορική εμπειρία δεν έχει εμπνεύσει τους εργαζόμενους και τους καταπιεσμένους όλης της γης όσο η Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Η συμπλήρωση 100 χρόνων από την Επανάσταση είναι μια σημαντική ευκαιρία όχι απλώς για ιστορικά αφιερώματα, αλλά για να συζητηθεί η επαναστατική στρατηγική σήμερα, στο φως των ιστορικών επιτυχιών και των αποτυχιών του διεθνούς εργατικού κινήματος, αλλά και των σύγχρονων εξελίξεων, εν μέσω μιας βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης.
Το Ινστιτούτο Πολιτικών και Κοινωνικών Ερευνών Παντελής Πουλιόπουλος αφιερώνει την 3η Συνάντηση Εργασίας του στο 1917 και την Επαναστατική Στρατηγική. Επιχειρεί μια ματιά πέρα από τις κυρίαρχες αφηγήσεις της αστικής ιστοριογραφίας και πέρα από την παραχάραξη των γεγονότων από τη σταλινική και μετασταλινική γραφειοκρατία. Οι λενινιστικές θέσεις του Απρίλη υπήρξαν μια τομή αποφασιστικής σημασίας στη διαμόρφωση της στρατηγικής που οδήγησε στην επανάσταση του Οκτώβρη. Αποσκοπώντας όχι σε μια απλή εξιστόρηση των γεγονότων, αλλά στη μελέτη της πολιτικής που έκανε τον Οκτώβρη εφικτό, η συνάντηση θα γίνει τον Απρίλη.
Το τριήμερο «Από τις θέσεις του Απρίλη στον Οκτώβρη του σήμερα» θα γίνει στις 28, 29 και 30 Απρίλη 2017, στο κτίριο του Νέου Χημείου (Ναυαρίνου 13Α) στην Αθήνα, φιλοξενώντας περισσότερους από 30 ομιλητές και ομιλήτριες, που θα εξετάσουν την κορυφαία εμπειρία του 1917 στην πληθώρα των εκφάνσεών της. Στο πλαίσιο του τριημέρου, και με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από το θάνατό του, θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση μνήμης στον Χρήστο Αναστασιάδη, που υπήρξε εξέχουσα φυσιογνωμία του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος και του τροτσκιστικού ρεύματος.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΜΙΛΙΩΝ

Παρασκευή 28 Απριλίου 2017

18.00: Έναρξη: Κ. Σκορδούλης εκ μέρους της ΕΕ του ΙΠΚΕ Π. ΠΟΥΛΙΟΠΟΥΛΟΣ
18.15: Θανάσης Αντωνίου: «Το διεθνές 1917»
18.45: Τάκης Θανασούλας: «Η Νέα Οικονομική Πολιτική»
19.15: Γιώργος Γιαννόπουλος: «Άνθη στο κατώφλι. Από τον Καρλ Μαρξ στην Χάννα Άρεντ”
20.00: ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ για τον Χρήστο Αναστασιάδη (1910-1987)
Ομιλητές: Μίμης Λιβιεράτος και Γιάννης Φελέκης
Συντονίζει ο Δημήτρης Χαροντάκης


Σάββατο 29 Απριλίου 2017

13.30: Σπύρος Χαϊκαλης: «Ο κομμουνισμός ως παρούσα κίνηση. Η θεωρία και η πράξη του μαχόμενου επαναστατικού μαρξισμού”
14.00: Μιχάλης Δικαιάκος: “Αντιθέσεις μέσα στο Κίνημα: Παρέκκλιση - Αντιπολίτευση – Δημοκρατία. Το μάθημα ενός αιώνα που δεν τελειώνει”
14.30: Λέανδρος Μπόλαρης: «'Να εξηγούμε υπομονετικά' - Οι μπολσεβίκοι, η Αριστερά και το κίνημα το 1917"
15.00: Γιώργος Γρόλλιος: “Ο Λένιν, η εκπαίδευση και η Σοβιετική Εξουσία"
15.30: Πωλίνα Χρυσοχού: «Θεωρίες της κρίσης στην εκπαίδευση. Από το 17 στο σήμερα»
16.00-16.30: Διάλειμμα
16.30: Ηλίας Λοΐζος: «Από τη 2η στην 3η Διεθνή»
17.00: Χριστίνα Πάλλιου: «Από τον Απρίλη στον Οκτώβρη»
17.30: Φανή Οικονομίδου: «Πώς λειτουργούν τα σοβιέτ;»
18.00: Ηρώ Μανδηλαρά-Σπύρος Ποταμιάς: «Ο Τρότσκι και η τέχνη»
18.30: Γιάννα Κατσιαμπούρα: «Γυναίκες και Οκτωβριανή Επανάσταση»
19.00: Κώστας Παπαδάκης: «Δίκαιο και Οκτωβριανή Επανάσταση»
19.30: Κώστας Σκορδούλης: «Τα φιλοσοφικά τετράδια του Τρότσκι και η Θεωρία της Διαρκούς Επανάστασης»
20.00: ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ
Νικόλας Σκούφογλου: «Η επαναστατική στρατηγική τότε και σήμερα»
Παναγιώτης Μαυροειδής: «Η επαναστατική στρατηγική στην Οκτωβριανή επανάσταση: Χωροχρονική ιδιαιτερότητα ή γενική αναγκαιότητα;”
Νίκος Στραβελάκης: Τι θα γίνει αν η Ελλάδα αποχωρήσει από την Ευρωζώνη και την ΕΕ; Μαθήματα από τη σύσταση και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης"
22.00: ΠΑΡΤΥ στη Λέσχη «ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ», Κωλέττη 14


Κυριακή 30 Απριλίου 2017

12.00: Παναγιώτης Νούτσος: «Τον Οκτώβρη του 17 έκλαψα από ατέλειωτη ευτυχία (;)»
12.30: Διονύσης Τζαρέλας: «Ο Λένιν, το κράτος και η δικτατορία του προλεταριάτου»
13.00: Παναγιώτης Κολοβός: «Ο Στάλιν και ο εκφυλισμός του εργατικού κράτους»
13.30: Δημήτρης Κρασάς: «Ορθόδοξος κόσμος και επαναστατικό κίνημα στη Ρωσία»
14.00: Τάσος Αναστασιάδης: «Η επίδραση του Χέγκελ στον Λένιν»
14.30-15.00: Διάλειμμα
15.00: Χρήστος Κεφαλής: “Ο Λένιν για το επαναστατικό κόμμα”
15.30: Θόδωρος Κουτσουμπός: "Ο Λένιν για τη Διαρκή Επανάσταση - Οι θέσεις του Απρίλη"
16.00:Σπύρος Σακελλαρόπουλος: “Ο Λένιν για τις κοινωνικές τάξεις”
16.30:Δημήτρης Παπαφωτίου: “Οι μπολσεβίκοι και το αγροτικό ζήτημα"
17.00: Πέτρος Νομικός: «Μάζα, Κόμμα, Ηγεσία στην κρίση του Απρίλη»
17.30: Δημήτρης Χαροντάκης: «Η επίδραση της Οκτωβριανής Επανάστασης στο νεαρό Ελληνικό εργατικό κίνημα»
18.00: Μάνος Σκούφογλου και Μαριάννα Ξανθοπούλου: Απολογισμός και Συμεράσματα από την 3η Συνάντηση Εργασίας

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Χημικές Επιθέσεις και Παιγνίδα με Τόμαχωκ


Οι Αμερικανικοί βομβαρδισμοί στη Συρία άρχισαν το Σεπτέμβρη του 2014. Μετρούν ήδη 8000 περιπτώσεις βομβαρδισμού με θύματα χιλιάδες αμάχους και ελάχιστους εξαιρετικά άτυχους ή εντελώς ηλίθιους μαχητές του ISIS . Ουδείς διαμαρτυρήθηκε για τις εκατοντάδες αμάχων που τις τελευταίες μόνο εβδομάδες σκότωσαν οι αμερικανικές βόμβες στο σχολείο της Ράκκα και στο τζαμί της Ιντλίμπ.Κανένα «αντι»πολεμικό κίνημα, κανένας «αντι»ιμπεριαλιστής! Μόλις πριν από λίγες μέρες τα πιο επίσημα αμερικανικά χείλη διατύπωναν αυτό που από την αρχή αποτελούσε την de facto αμερικανική πολιτική στη Συρία. Όχι μόνο το καθεστώς του, αλλά και ο ίδιος ο Άσαντ μένει! Αυτό στα μάτια της «αντι»ιμπεριαλιστικής αριστεράς δεν αποτελεί επέμβαση στα εσωτερικά της Συρίας, ούτε και οι 8000 αεροπορικοί βομβαρδισμοί. Όχι! Επέμβαση αποτελεί ή προειδοποιημένη βολή μερικών πυραύλων στην αεροπορική βάση από όπου εξαπολύθηκε η χημική επίθεση.
Οι Αμερικάνοι δεν θέλουν όπλα μαζικής καταστροφής στα χέρια κανενός άλλου. Και τούτο ισχύει και για τον Άσσαντ. Στις επιθέσεις του με Σαρίν το 2013 τον μάζεψαν και υποτίθεται ότι δέχθηκε να καταστρέψει το χημικό του οπλοστάσιο. Τώρα ο Άσσαντ δοκίμασε και πάλι τα νερά καθώς ο πόλεμός του δεν μπορεί να κερδηθεί. Ο Τραμπ έπρεπε να δείξει ότι έχει πυγμή. Πήρε λοιπόν τηλέφωνο το φίλο του τον Πούτιν για να του πει να σφυρίξει στον κολλητό του τον 'Ασσαντ ότι το παράκανε και θα του βομβαρδίσει τη συγκεκριμένη βάση. Ο Άσσαντ δηλαδή είχε καιρό να βάλει τα αεροπλανάκια του στα ασφαλή υπόστεγα - όσα δεν πέταξαν μακρυά - να απομακρύνει τα σπουδαία πρόσωπα και να περιμένει ήσυχα τους Tomahawk αφήνοντας τις σκοπιές του «γερμανικού» νούμερου στη μοίρα τους. Όλοι ευχαριστημένοι μαζί και η πατριωτική αριστερά που επιτέλους βομβαρδίστηκε ο Άσσαντ για να βγει να καταγγείλει την δήθεν απόπειρα του ιμπεριαλισμού να ανατρέψει το .... αντιιμπεριαλιστικό καθεστώς του Άσσαντ ανοίγοντας μερικές ωραίες τρύπες στον αεροδιάδρομο μιας αεροπορικής βάσης !

Αναδημοσιεύουμε πιο κάτω τη δήλωση του Συνασπισμού Σύρων και Ιρανών Σοσιαλιστών . Μια φωνή που μας θυμίζει δύο στοιχειώδη σημεία. 1ον Ότι η αριστερά δεν διακρίνει καλούς και κακούς ιμπεριαλισμούς, καλούς και κακούς καταπιεστές και 2ον Ότι ο κύριος εχθρός είναι στην χώρα του καθενός μας.
Αξίζει να διαβάσει κανείς και την κρυστάλλινη δήλωση του Philippe Poutou υποψήφιου του NPA Στα Γαλλικάστα Αγγλικά και στα Ελληνικά
Μετάφραση:  Παραναγνώστης

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017



Αναδημοσίευση από το blog του Ανοικτού Τρίτου 

 

 

κείμενο ενημέρωσης για την εκκένωση του Ανοιχτού 3ου 

φωτογραφίες από τις καταστροφές 

 


ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΔΕΝ ΓΚΡΕΜΙΖΟΝΤΑΙ, ΜΟΝΟ ΤΑ ΝΤΟΥΒΑΡΙΑ


Την Παρασκευή 17/2/2017, συνεργείο του δήμου με συνοδεία μπάτσων εισέβαλαν στον χώρο του παλιού τρίτου δημοτικού σχολείου, στο Βροντάδο, το οποίο τα τελευταία 2 χρόνια τελούσε υπό κατάληψη ως ανοιχτός κοινωνικός χώρος.
Ο λόγος που μας οδήγησε στην κατάληψη αυτού του κτιρίου ήταν η ανάγκη για τη δημιουργία ενός αυτοοργανωμένου χώρου μέσα από τον οποίο θέλαμε να εκφράσουμε πολιτικό λόγο και δράση, να συνδιαμορφώσουμε και να συνάψουμε σχέσεις με την τοπική κοινωνία της Σύρου .
Κατά τη διάρκεια αυτών των δύο ετών, προσπαθήσαμε και ως ένα βαθμό καταφέραμε, να δημιουργήσουμε αντιδομές μέσα σε μια κοινωνία η οποία δεν μας κάλυπτε. Χτίσαμε και διαμορφώσαμε το χώρο του πολιτικού καφενείου, μέσα στον οποίο στεγάστηκαν ανοιχτές διαχειριστικές και πολιτικές συνελεύσεις, συζητήσεις και εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις, προβολές ταινιών και ντοκυμαντέρ, πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης. Ο χώρος αυτός υπέστη βίαιη καταστροφή, με το σπάσιμο των ήδη υπαρχόντων τοίχων του διατηρητέου κτιρίου, των τζαμιών και όλου του εξοπλισμού καθώς και όλου του έντυπου αντιφασιστικού υλικού που διατηρούσαμε εντός. Κατασκευάσαμε το χώρο της κουζίνας στον οποίο διοργανώνονταν συλλογικές κουζίνες με γεύματα χωρίς αντίτιμο. Ο χώρος αυτός καταστράφηκε ολοσχερώς. Δημιουργήσαμε ανοιχτή βιβλιοθήκη με δεκάδες βιβλία πολιτικού, λογοτεχνικού, ιστορικού, φιλοσοφικού και κινηματικού περιεχομένου. Η βιβλιοθήκη βανδαλίστηκε. Οργανώσαμε και κατασκευάσαμε το χώρο του ανταλλακτικού παζαριού αποτελούμενου από ενδύματα, υποδήματα και παιδικά παιχνίδια με σκοπό την έμπρακτη αλληλεγγύη ευπαθών ομάδων – προσφύγων, άπορων οικογενειών και οποιουδήποτε τα είχε ανάγκη. Ο χώρος αυτός  κατεδαφίστηκε και υπέστη πλιάτσικο. Δημιουργήθηκε χώρος όπου πραγματοποιούνταν δωρεάν μαθήματα αυτοάμυνας, yoga και wing chun. Ο χώρος αυτός καταστράφηκε. Τα γήπεδα μπάσκετ και ποδοσφαίρου που αποκαταστήσαμε στον προαύλιο χώρο και ήταν ανοιχτά καθημερινά για τα παιδιά της γειτονιάς ως το μοναδικό μέρος της περιοχής για παιχνίδι, σφραγίστηκαν μαζί με την υπόλοιπη κατάληψη.
Επειδή ο χώρος στοχοποιήθηκε έντονα κατά καιρούς για το θόρυβο που προκαλούσαν συγκεκριμένες εκδηλώσεις, έχουμε να απαντήσουμε πως τα έσοδα από αυτά τα “πάρτυ” χρησιμοποιήθηκαν για τη συντήρηση του χώρου. Για την εκτύπωση έντυπου υλικού για την επικοινωνία του πολιτικού μας λόγου με τους κατοίκους του νησιού. Για την κάλυψη δικαστικών εξόδων συντρόφων και οικονομικής ενίσχυσης πολιτικών κρατουμένων. Μιας και τα άτομα που συμμετείχαμε στο εγχείρημα είμαστε και εμείς φοιτητές, εργάτες, χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι και άνεργοι, η οικονομική ενίσχυση αυτού του τύπου ήταν ο μόνος, συμβατός με τα πολιτικά μας πιστεύω, τρόπος να καλύψουμε τα απαραίτητα έξοδα. Να σημειώσουμε πως το μεγαλύτερο κομμάτι της γειτονιάς, βάσει της επικοινωνίας μας με αυτή, κατανοούσε την αναγκαιότητα της συνέχισης  του εγχειρήματος και υποστήριζε την αναδιαμόρφωση του χώρου. Όμως με πρόσχημα την όχληση  υπήρξε μία προσπάθεια επικάλυψης του υπόλοιπου εγχειρήματος τόσο από μερίδα γειτόνων(με σαφή πολιτική ταυτότητα και κοινωνικό ρόλο) όσο και από τον καθεστωτικό τοπικό τύπο και το δήμο.
Παρόλα τα προσχήματα που χρησιμοποιήθηκαν , είναι εύκολα αντιληπτό ότι οι πραγματικοί λόγοι, καταστολής του εγχειρήματος, ήταν η πολιτική μας θέση  που εκφραζόταν με την μορφή αντιφασιστικών δράσεων, καλέσματα πορειών, συναυλίες οικονομικής ενίσχυσης απεργών του Νεωρίου, συμμετοχή στην πρωτοβουλία αλληλεγγύης μεταναστών και στην πρωτοβουλία στήριξης  των 11 συλληφθέντων στα επεισόδια στη Σύρο κατά την επίσκεψη του ΓΑΠ . Ουσιαστικά πιστεύουμε ότι αυτό που πραγματικά ενόχλησε ήταν η γνώση ότι πάντα θα μας βρίσκουν μπροστά τους ενάντια σε κάθε μορφή αδικίας και καταπίεσης, ως μια εξωκομματική πολιτική δράση Καθώς και ότι,  ο αυτοοργανωμένος τρόπος λειτουργίας και ύπαρξής μας εκφραζόταν μέσα από αντιεραρχικές και οριζόντιες δομές οργάνωσης, αντιεξουσιαστικό και αντικαπιταλιστικό λόγο και έργο, κάτι το οποίο τα συμφέροντα του συντηρητικού καθεστώτος της Σύρου δεν ήθελε να έχει συνέχεια.

Αποτελούμε ένα μέρος του ευρύτερου κινήματος  καταλήψεων και αυτοοργανωμένων αντικαπιταλιστικών δομών της κοινωνίας μας.
Αποτελούμε ένα μέρος του κινήματος του νησιού μας.
Μας παρουσιάζουν ως «νεαρούς» γιατί είμαστε αόρατοι για αυτούς όπως και είμαστε όλοι ΕΜΕΙΣ: οι εργάτες, οι άνεργες, οι μαθητές, οι μετανάστες, τα ανασφάλιστα γκαρσόνια και οι εξαντλημένες καθαρίστριες της τουριστικής βιομηχανίας, οι απλήρωτοι εργαζόμενοι του Νεωρίου, οι ωφελούμενοι /εργάτες χωρίς δικαιώματα των προγραμμάτων του δήμου, οι εμποροϋπάλληλοι της ατελείωτης εργασίας των Κυριακών και των λευκών νυχτών. Στον δήμο ορατοί είναι μόνο οι επενδυτές, τα εφοπλιστικά λαμόγια που τους χαρίζουν γη και ύδωρ για τις φιέστες τους , οι αθλητικοί αστέρες για τους οποίους πάντα είναι διαθέσιμη η πλατεία, τα στελέχη της τουριστικής προβολής και της εμπορικής κακοποίησης του νησιού μας, το παπαδαριό και οι μπίζνες του,  οι ναζί τους οποίους χτυπάνε φιλικά στην πλάτη και αρνούνται έστω και τυπικά να καταδικάσουν.
Γνωρίζουμε πως είμαστε πάντα στόχος από οποιαδήποτε δημοτική αρχή και φασίστα. Από την κυβέρνηση της Αριστεράς κατά τη διάρκεια της οποίας έχουν ήδη εκκενωθεί αρκετές άλλες καταλήψεις και δομές ακόμα και αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες.


Εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και να αυτοοργανωνόμαστε.
Όσο αυτοί καταστρέφουν εμείς θα δημιουργούμε. Όσο αυτοί καταστέλλουν εμείς θα αντιστεκόμαστε.
Γιατί το Ανοιχτό 3ο δεν είναι τα ντουβάρια αλλά οι σχέσεις που έχουμε χτίσει.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ- ΠΟΡΕΙΑ
ΤΡΙΤΗ 5.30μμ , ΜΙΑΟΥΛΗ

Συνέλευση Ανοιχτού 3ου
Σύρος, 19/02/2017


Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Τι Συνέβη στο Χαλέπι;


Αναδημοσίευση από το Jacobin
Του Joseph Daher

Μετάφραση Παραναγνώστης 
 
Οι απελευθερωμένες γειτονιές του ανατολικού Χαλεπίου, που δεν βρίσκονταν ούτε στον έλεγχο του καθεστώτος Άσαντ, ούτε σε αυτόν των τζιχαντιστικών δυνάμεων, έπεσαν στα μέσα Δεκεμβρίου. Οι κάτοικοί τους είχαν υποστεί μια συνεχή ροή αεροπορικών επιδρομών, ενώ οι φιλοκαθεστωτικές δυνάμεις - εκατοντάδες επίλεκτοι στρατιώτες της Δημοκρατικής Φρουράς και της τέταρτης Συριακής μεραρχίας, με χιλιάδες ξένους μαχητές υπό την ηγεσία του Ιράν και της Χεζμπολάχ - προέλαυναν στο έδαφος.

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Το Εγχείρημα της Rojava

Το Ένας Απρόβλεπτος Δρόμος είναι μια εμπνευσμένη εξιστόρηση της αυτόνομης κουρδικής περιοχής στη Συρία, αλλά συγκαλύπτει τις αντιφάσεις της Rojava.
του Alex de Jong 


  Αναδημοσίευση από το Jacobin

Μετάφραση:  Παραναγνώστης 




Σύμφωνα με το οπισθόφυλλο του βιβλίου Ένας Απρόβλεπτος Δρόμος: Γυναίκες Πολεμούν το Ισλαμικό Κράτος της Meredith Tax, μια «δημοκρατική κοινωνία» με «τις γυναίκες στην πρώτη γραμμή ως σκληρές μαχήτριες και ηγέτιδες» γεννιέται εν μέσω της καταστροφής της Συρίας. Αυτή η νέα κοινωνία – η Rojava. - ιδρύθηκε από το Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης (PYD), Κουρδοσυριακό παρακλάδι του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ).
Η Rojava απέσπασε πλατιά προσοχή κατά τη διάρκεια της άμυνας του Kobanê το 2014. Το βιβλίο της Tax προορίζεται για αναγνώστες που αναζητούν μια εισαγωγή στην ιστορία του κουρδικού εθνικού κινήματος και του ηρωικού του αγώνα ενάντια στο ISIS στη βόρεια Συρία. Αλλά αν και η Tax είναι πειστική όταν ισχυρίζεται ότι η Αριστερά πρέπει να υποστηρίξει το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα, το Ένας Απρόβλεπτος Δρόμος έχει αμαυρωθεί από μια άνιση παρουσίαση της κουρδικής ιστορίας και από την πρόθεσή του να αποσιωπήσει τα στραβοπατήματα του κινήματος.

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Κούβα: Οι Λόγοι για μια Κριτική Υποστήριξη

Με αφορμή το θάνατο του Κουβανού επαναστάτη  Fidel Castro δημοσιεύουμε ένα άρθρο γραμμένο από τον  Daniel Bensaid και τη Janette Habel *
Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στη Λιμπερασιόν της 17ης Απριλίου 1990.

Μετάφραση: Παραναγνώστης 


Μετά την πτώση των γραφειοκρατικών δικτατοριών στην Ανατολική Ευρώπη, όλα τα μάτια στρέφονται προς την Κούβα, που έχει πια περιγραφεί από τον Τζορτζ Μπους ως «ο τελευταίος των δεινοσαύρων». Ο Φιντέλ Κάστρο, το πολιτικό και ηθικό κύρος του οποίου διέλαμψε πολύ πιο πέρα ​​από τη Λατινοαμερικανική ήπειρο, όταν έμπαινε επικεφαλής της εκστρατείας κατά της πληρωμής του χρέους και δημοσίευε το βιβλίο των συνεντεύξεών του με τον βραζιλιάνο ιερέα Frei Beto, λογαριάζεται σήμερα πια από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης όχι μόνο σαν αρχαϊκός caudillo και πεισματάρης, αλλά ορθά κοφτά ως δικτάτορας ή ακόμα και τροπικό αντίγραφο του Τσαουσέσκου. Δεν έχουμε εδώ ένα ζήτημα απλής αλλαγής της εικόνας, αλλά μιας εκστρατείας και ενός διακυβεύματος. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν ποτέ αποδεχθεί την ύπαρξη της επαναστατικής Κούβας μέσα στα χωράφια τους. Δεδηλωμένος στόχος τους, που αναμεταδίδεται από το εκατομμύριο των αντικαστρικών Κουβανών προσφύγων στο Μαϊάμι, παραμένει η επανάκτηση του «πρώτου ελεύθερου εδάφους της Λατινικής Αμερικής». Αυτό το σχέδιο τώρα πια κερδίζει αξιοπιστία. Διεθνώς, η Κούβα είναι τραγικά μόνη.