Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Αιχμάλωτοι πολέμου

Maricopa στην Αριζόνα των ΗΠΑ
Αν αναρωτηθεί κανείς ποια είναι αυτή η εικόνα που θα μπορούσε να αποκρυσταλλώσει τη βαρβαρότητα της εποχής, αν κάτι τέτοιο είναι δυνατό, τότε είναι πολύ πιθανό αυτή να ήταν η εικόνα των σύγχρονων στρατοπέδων συγκέντρωσης. Όσο δυνατές κι αν είναι αυτές οι εικόνες, ωστόσο, δεν παύουν να είναι μία στιγμή. Αν αναλογιστεί κανείς πάνω σε αυτές, τότε ίσως παρατηρήσει κάτι πιο μεγάλο. Ότι αυτές δεν είναι μια παραφωνία, αλλά η συμπύκνωση ενός κυρίαρχου μοντέλου διακυβέρνησης. Η διαχείριση τεράστιων πληθυσμών με όρους ποινικής τιμωρίας, ακόμα και αν αυτή πολλές φορές δεν υπόκειται στην επιβολή κάποιου ποινικού νόμου, είναι η κύρια παραγωγή ενός μεγάλου και σίγουρα του πιο προσοδοφόρου τμήματος της εργατικής τάξης, που εντάσσεται κοινωνικά μέσω της ίδιας της κατάστασης αποκλεισμού της.
Οι δομές μαζικού εγκλεισμού είναι σίγουρα ένα στέρεο μοτίβο στη μοντέρνα ιστορία. Θεσπίζεται πάντα μέσω της κρατικής απόδοσης διάφορων αντικοινωνικών χαρακτήρων σε μεγάλα σύνολα ανθρώπων που πληρούν κάποιες ελάχιστες προϋποθέσεις. Ένας τέτοιος αντικοινωνικός χαρακτήρας μπορεί να σχετίζεται με διάφορους κινδύνους. Οι έγκλειστοι μπορεί να είναι επικίνδυνοι για την κοινωνική συνοχή – ο,τι και αν σημαίνει αυτό σε κάθε κοινωνία, για την δημόσια υγεία, για την ίδια τη ζωή λόγω εγκληματικής συμπεριφοράς και πολλές φορές για όλα αυτά μαζί. Έτσι τους αφαιρείται η ανθρώπινη υπόσταση και συνεπώς η πολιτική ταυτότητα που συνεπάγεται τις κάθε είδους θεσμικές εγγυήσεις για την ίδια τους την ύπαρξη. Τα παραδείγματα είναι άπειρα: ο παράφρων, ο φτωχός, ο λεπρός, η μάγισσα, ο νέγρος, ο Εβραίος, ο τσιγγάνος, ο ομοφυλόφιλος, ο κομμουνιστής και η λίστα δεν έχει τέλος.

Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016

Τουρκία, Αντάρτες Κούρδοι και Άσαντ στη Βόρεια Συρία

 Αντιφάσεις στις Κινήσεις προς μια Περιφερειακή Αντεπαναστατική Συμμαχία

του Michael Karadjis


 Μετάφραση: Παραναγνώστης

 Αναδημοσίευση από το Blog του συγγραφέα
 
Δύο ανταγωνιστικά σχέδια ενοποίησης εις βάρος της Ντάες στη Βόρεια Συρία..
Πράσινο = αντάρτες, κίτρινο = SDF , μαύρο = Ντάες , κόκκινο Άσαντ.
Η απόσταση μεταξύ των δύο περιοχές που ελέγχουν οι αντάρτες
είναι τώρα μόλις 10 Km

Τη μία εβδομάδα οι Ηνωμένες Πολιτείες έσπευδαν στην υπεράσπιση των Κούρδων συμμάχων τους, των Μονάδων Λαϊκής Προστασίας (YPG), όταν το καθεστώς Άσαντ τους βομβάρδιζε στο Hasake, και την επόμενη εβδομάδα πολλές φιλο-YPG φωνές κατηγορούσαν τις ίδιες ΗΠΑ για προδοσία, για υποστήριξη της τουρκικής επέμβασης στη Συρία, (μαζί με 5000 στρατεύματα του Ελεύθερου Συριακού Στρατού ,FSA), για να διώξει το ISIS από τη συνοριακή πόλη Jarablus.
Ωστόσο, η αστάθεια δεν θα ήταν μια χρήσιμη εξήγηση της συμπεριφοράς των ΗΠΑ. Αντίθετα, τα δύο γεγονότα δείχνουν ότι ίσως σκαρώνονται τα περιγράμματα μιας περιφερειακής συμφωνίας για μια αντιδραστική λύση της συριακής κρίσης. Αν κάτι ακούγεται συνωμοτικό, επιτρέψτε μου να τονίσω εξαρχής ότι τίποτα από αυτά δεν έχει συγκεκριμενοποιηθεί, πολλά θα μπορούσαν να αλλάξουν, και πολλοί μπορεί να μείνουν μόνο κατά το ήμισυ ικανοποιημένοι. Παρ' όλα αυτά, το γεγονός ότι τα κράτη που εμφανίζονται σε αντιπαράθεση μεταξύ τους, πίσω από τα παρασκήνια διεξάγουν διαπραγματεύσεις, δεν είναι δα μια τεράστια αποκάλυψη.

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Η Τραγωδία της Daraya


του Robin Yassin-Kassab

Αναδημοσίευση από το site TheNewArab
Μετάφραση : Παραναγνώστης


Η Daraya είναι, ή μάλλον ήταν κάποτε, μια σημαντική πόλη στην εξοχή της Δαμασκού. Ένα προάστιο της πρωτεύουσας που κατοικούσαν εργάτες και μεσαία τάξη. Ήταν επίσης ένα αγροτικό κέντρο, φημισμένη κυρίως για τα νόστιμα σταφύλια της. Τα τελευταία χρόνια η πόλη έχει γίνει ένα σύμβολο της συριακής επανάστασης και της επαναστατικής αντοχής στις πιο άθλιες συνθήκες. Και τώρα - μετά από την παράδοσή της στις 25 Αυγούστου 2016 στο καθεστώς Άσαντ - γίνεται πια το σύμβολο μιας ακόμα μεγαλύτερης καταστροφής.

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Αλληλεγγύη στους εργάτες Ναυπηγείων της Αλεξάνδρειας


Ανοικτή Επιστολή προς το Παγκόσμιο Συνδικαλιστικό Κίνημα

14 Αυγούστου 2016
Επείγον: Αναβολή της δίκης συνδικαλιστικών:για τις 18 Σεπτεμβρίου

Κατακλύστε με μηνύματα διαμαρτυρίας τις αιγυπτιακές αρχές

Αλληλεγγύη στους εργάτες ναυπηγείων της Αλεξάνδρειας – Όχι στρατοδικεία για τους εργάτες

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές
Σας γράφουμε για να ζητήσουμε την υποστήριξή σας σε μια εκστρατεία αλληλεγγύης προς τους 26 εργάτες της Alexandria Shipyard Company στην Αλεξάνδρεια που βρίσκονται σε κέντρα κράτη­σης εν αναμονή της ποινής τους από στρατιωτικό δικαστή στις 16 Αυγούστου του 2016 [που τώρα αναβλήθηκε για τις 18 Σεπτεμβρίου] με την κατηγορία της άρνησης παροχής εργασίας και υποκίνησης σε απεργία. Δικάζονται στερούμενοι πολλά από τα δικαιώματα που παρέχονται στα πολιτικά δικαστήρια της Αιγύπτου.

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2016

Ούτε Μόσχα, ούτε ΝΑΤΟ: Σημειώσεις από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ και την Αντιπολεμική Αντισύνοδο στη Βαρσοβία





του Ilya Budraitskis




Μετάφραση από τα αγγλικά Παραναγνώστης
Το κύριο αποτέλεσμα της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ αυτό το Σαββατοκύριακο στη Βαρσοβία ήταν η επίσημη ανακήρυξη της στρατηγικής«συγκράτησης» της Ρωσίας. Μέχρι στιγμής, η πρακτι­κή συνέπεια αυτής της δήλωσης είναι μετριασμένη με στρατιωτικούς όρους: ξένα στρατεύματα, συ­νολικά 3.000 ανδρών θα αναπτυχθούν στην Πολωνία, τη Λιθουανία, τη Λετονία και την Εσθονία. Μακράν πιο σημαντική είναι η πολιτική αυτής της απόφασης. Η «ρωσική απειλή» κατά κύριο λόγο ορίζεται ως υβριδική, δηλαδή είναι συγκαλυμμένη και υπάρχει στα όρια του πολέμου και της ειρή­νης, της κρατικής πολιτικής και της κοινωνικής δυναμικής.

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

Τα εργοστάσια στους εργάτες, τα χρέη σε αυτούς που τα δημιούργησαν!



Προς τα σωματεία, τις κινήσεις, τις οργανώσεις και τις συλλογικότητες της εργατικής τάξης, των μαχόμενων κοινωνικών και εργατικών αγώνων. Προς τους ανένταχτους αγωνιστές και τους αλληλέγγυους. ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ. 

ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Η ΜΟΝΗ ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ ΧΑΡΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ

Να ενώσουμε και να οργανώσουμε τους αγώνες μας 
για να πάρουμε όλα όσα μας ανήκουν!

Τα εργοστάσια στους εργάτες, τα χρέη σε αυτούς που τα δημιούργησαν!




Οι εργαζόμενοι ΒΙΟΜΕ & ΡΟΜΠΕΝ του ξύλου, μαζί με τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, κατεβαίνουμε ενωμένοι στην Αθήνα, στο Υπουργείο Εργασίας, να διεκδικήσουμε όλα αυτά που μας ανήκουν. Κατεβαίνουμε για να ενώσουμε τη φωνή μας με τον μαχόμενο πληθυσμό της Χαλκιδικής που παλεύει ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, με τους εργαζόμενους των συγκοινωνιών, τους λιμενεργάτες, τους ξενοδοχοϋπαλλήλους του LEDRA HOTEL που πτώχευσε, τους νοσοκομειακούς γιατρούς, τα κοινωνικά ιατρεία κι όλους τους εργαζόμενους που ανοίγουν τον αγώνα ενάντια στο 3ο Μνημόνιο, τη κυβέρνηση και τους διεθνείς υποστηρικτές της.

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

Βενεζουέλα: κοντά στο τέλος;


Αναδημοσίευση από το The Next Recession

Του Michael Roberts

Μετάφραση:  Παραναγνώστης
 
Όλες οι αναφορές συγκλίνουν˙ η Βενεζουέλα σπαράσσεται από κυλιόμενες διακοπές ρεύματος και συσκοτίσεις, καλπάζοντα πληθωρισμό, ποσοστά ανθρωποκτονιών που την καθιστούν τη δεύτερη πιο φονική χώρα στον κόσμο, και ελλείψεις βασικών αγαθών και φαρμάκων. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης προσπαθούν να ρίξουν τα βάρη στον Nicolas Maduro και να καθαιρέσουν από το αξίωμά του τον Τσαβιστή ηγέτη, που πήρε τη σκυτάλη από τον Hugo Chavez, όταν αυτός πέθανε το 2013 και που, στη συνέχεια, κατάφερε να κερδίσει με ισχνή διαφορά τις τελευταίες προεδρικές εκλογές. Η τακτική της αντιπολίτευσης φαίνεται να είναι η ίδια με εκείνη που ακολούθησαν με επιτυχία τα δεξιά κόμματα στη Βραζιλία για να πετάξουν απο την προεδρία την ηγέτιδα του Εργατικού Κόμματος, Ντίλμα Ρούσεφ.