Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Τρομοκρατική επίθεση των ΜΑΤ στα γραφεία του ΝΑΡ
Δεν υποχωρούμε! – Λευτεριά στο λαό, θάνατος στο φασισμό!
Στον απόηχο του εθνικιστικού συλλαλητηρίου και καθώς ομάδες φασιστών κυκλοφορούσαν με κράνη και ρόπαλα στο κέντρο της Αθήνας αναζητώντας υποψήφια θύματα, διμοιρία των ΜΑΤ επιτέθηκε στα γραφεία του ΝΑΡ (επί της οδού Κλεισόβης, στην πλατεία Κάνιγγος) και στους συντρόφους που είχαν αναλάβει την περιφρούρησή τους.
Η επιδρομή της διμοιρίας με χρήση χημικών και κλομπ λίγο μετά τις 4 μ.μ. έγινε με τέτοια κατασταλτική μανία, που όχι μόνο κτυπήθηκαν μέλη του ΝΑΡ με κλομπ, αλλά οι ΜΑΤατζήδες έριξαν χημικά ακόμα και μέσα στα γραφεία του ΝΑΡ, πριν απωθηθούν από την περιφρούρηση.
Πρόκειται για ευθεία κατασταλτική και τρομοκρατική ενέργεια προς το ΝΑΡ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όλη την μαχόμενη Αριστερά και τον κόσμο του κινήματος που δεν σκύβει το κεφάλι, για την οποία το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ φέρουν ακέραια την ευθύνη.
Στην περίπτωση αυτή δεν χωρά καμιά δικαιολογία. Τόσο ο χώρος, ο χρόνος και η ένταση της επίθεσης μόνο αποτέλεσμα λάθους δεν μπορεί να αποτελεί.
Είναι γελασμένοι όσοι νομίζουν πως το ΝΑΡ και η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, οι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, θα κάνουν έστω κι ένα βήμα πίσω από την ανυποχώρητη πάλη τους για το Ψωμί – Δουλειά – Ειρήνη – Ελευθερία της εποχής μας, ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος του, στην κυβερνητική πολιτική και όλο το μνημονιακό πολιτικό κατεστημένο , τον εθνικισμό - φασισμό και όλα τα φασιστικά ντόπερμαν του συστήματος.


Γραφείο Τύπου
του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση
Αθήνα, 4/2/2018

πηγή: www.narnet.gr


Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

Aνακοίνωση της Συμμαχίας Σοσιαλιστών της Μέσης Ανατολής

Δημοσιεύουμε ανακοίνωση της Συμμαχίας Σοσιαλιστών της Μέσης Ανατολής σχετικά με την Τουρκική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία


Αλληλεγγύη στην Αφρίνη, την Αλ Γκούτα και το Ιντλίμπ εναντίον όλων των στρατιωτικών επιθέσεων




Εμείς, η Συμμαχία των Σοσιαλιστών της Μέσης Ανατολής, αντιτιθέμεθα στις διάφορες στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον της Αφρίνης, του Ιντλίμπ και της Ανατολικής Γκούτα και υποστηρίζουμε όλους τους αθώους πολίτες στη Συρία. . . Όλες οι διεθνείς και περιφερειακές δυνάμεις συναίνεσαν στην αναγκαιότητα εκκαθάρισης των λαϊκών επαναστατικών κινημάτων που ξεκίνησαν στη Συρία τον Μάρτιο του 2011. . .

Αλληλεγγύη στην Αφρίνη ενάντια στην τουρκική στρατιωτική επέμβαση

Από τις 20 Ιανουαρίου 2018, Τούρκοι στρατιώτες με τη βοήθεια φιλοτουρκικών ομάδων της συριακής αντιπολίτευσης προχώρησαν σε μεγάλη αεροπορική και επίγεια επίθεση, που ονόμασαν «Επιχείρηση Ελιά», στην επαρχία της Αφρίνης στη βορειοδυτική Συρία, μια περιοχή με πληθυσμό κουρδικής πλειοψηφίας η οποία ελέγχεται από το Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης (PYD) και τις Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG). Τουλάχιστον 30 πολίτες έχουν σκοτωθεί από την έναρξη της επιχείρησης.
Η Αφρίνη είχε υποδεχθεί πολλούς εσωτερικά εκτοπισμένους από άλλες περιοχές της χώρας, γεγονός που οδήγησε σε διπλασιασμό του πληθυσμού της σε 400.000 και 500.000, επειδή ήταν σχετικά αλώβητη από τον πόλεμο και τις επιθέσεις των δυνάμεων του καθεστώτος Άσαντ.
Η επίθεση αυτή έρχεται μετά από μήνες έντονων εντάσεων και επιθέσεων από τον τουρκικό στρατό ενάντια στην Αφρίνη. Ο τουρκικός στρατός χρησιμοποίησε ως πρόσχημα μια ανακοίνωση ενός εκπροσώπου του παγκόσμιου στρατιωτικού συνασπισμού των ΗΠΑ εναντίον του Ισλαμικού Κράτους (IS) σχετικά με τη συγκρότηση συνοριακής δύναμης 30.000 μαχητών υπό τη διοίκηση των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) κορμός των οποίων είναι οι Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG). Κατά την άποψη της Άγκυρας, η απόφαση των ΗΠΑ σήμαινε ότι η εταιρική σχέση των ΗΠΑ-YPG δεν θα τελείωσε με την κατάρρευση του ISIS, όπως ήλπιζε η τουρκική κυβέρνηση.

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Η κληρονομιά της Οκτωβριανής Επανάστασης

Αναδημοσίευση από το International Viewpoint

 

του David Mandel

 

Μετάφραση: Παραναγνώστης

Εκατό χρόνια μετά, το ζήτημα της ιστορικής κληρονομιάς της Οκτωβριανής Επανάστασης δεν είναι εύκολο για τους σοσιαλιστές, δεδομένου ότι ο μεν σταλινισμός ρίζωσε μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία μετά από την επανάσταση, η δε παλινόρθωση του καπιταλισμού, 70 χρόνια αργότερα, συνάντησε μικρή αντίσταση. Μπορούμε βέβαια να επισημάνουμε τον κεντρικό ρόλο του Κόκκινου Στρατού στη νίκη επί του φασισμού ή τον ανταγωνισμό μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και του καπιταλιστικού κόσμου που άνοιξε χώρο για τους αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες ή στη ανάσχεση των καπιταλιστικών ορέξεων από την ύπαρξη μιας μεγάλης εθνικοποιημένης, σχεδιασμένης οικονομίας. Ωστόσο, ακόμα και σε αυτούς τους τομείς, η κληρονομιά δεν είναι αδιαμφισβήτητη.

Αλλά η κύρια κληρονομιά της Οκτωβριανής Επανάστασης για την αριστερά σήμερα, είναι στην πραγματικότητα και η λιγότερο αμφισβητούμενη. Μπορεί να συνοψιστεί σε μια λέξη: «Τόλμησαν». Θέλω να πω με αυτό ότι οι μπολσεβίκοι, οργανώνοντας την επαναστατική κατάληψη της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και την υπεράσπισή της από τις ιδιοκτήτριες τάξεις, έμειναν πιστοί στην αποστολή τους ως εργατικό κόμμα: έδωσαν στους εργάτες και τους αγρότες την ηγεσία που χρειάζονταν και ήθελαν.

Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου 2017

Κόμμα, Μάζα, Ηγεσία στην Κρίση του Απρίλη


Η Συμβολή μου στη συνάντηση εργασίας του Ιντιτούτου Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών «Παντελής Πουλιόπουλος»
Από αυτό το βήμα που μου παραχώρησε το ΙΠΚΕ - Παντελής Πουλιόπουλος, θα ήθελα να υπο­βάλω στην κρίση σας μερικές σημειώσεις, ερανίσματα που ανατρέχουν σε διάφορες πηγές, ανάμε­σα στις οποίες ξεχωρί­ζει το βιβλίο του Paul Leblanc, Ο Λένιν και το Επαναστατικό Κόμμα. Ένα είδος ιχνηλασίας των δια­δρομών ανάμεσα σε τρία διαρκώς μετατοπιζόμενα γύρω από το κομβικό χρονικό σημείο του Απρίλη του 1917 σημεία αναφοράς, τη μάζα το κόμμα και την ηγεσία, μια ιχνηλασία που ευελπιστώ ότι θα αποδώσει μια προβολή του ιστορικού γεγονότος του Απρίλη πάνω στο επίπεδο που ιχνογρα­φούν αυτές ακριβώς οι διαδρομές. Αυτό θα προσπαθήσω να σας πα­ρουσιάσω.
Προκαταρκτικά, αν η ιστορία δεν χωράει αμεροληψία τότε όπως λέει ο Victor Sergei:
η μόνη δυνατή μεροληψία που είναι συμβατή με την απόλυτη αφοσίωση στην αλή­θεια εί­ναι εκείνη του προλετάριου ιστορικού.ii
Η ασυμβατότητα όμως της αστικής ταξικής σκοπιάς με την αλήθεια, δεν περιορίζ­εται σε κάποια φτηνή λαθροχειρία, ή παραχάραξη εκ μέρους τους. Χωρίς δα να λεί­πουν και τέτοια, εδράζε­ται εντούτοις στην αντίστοιχη ταξική φιλοσοφία. Εάν αίφ­νης η γνώση εγγράφεται και «συγκροτεί­ται» μέσα στη γλώσσα, ή εάν οι νοητικές δομές είναι εκείνες που προβάλ­λονται στο κοινωνικό εί­ναι και τα παρόμοια, τότε οι εργάτες που εν συγκρίσει με τα ανώτερα κοι­νωνικά στρώματα, κουβα­λούν στους ώμους τους απαίδευτα κεφάλια, δεν θα μπο­ρούσαν να γνωρίζουν τίποτε το άξιο λόγου, ακόμα λι­γότερο δε, το κατά πού χρειάζεται να κινηθεί μια κοινωνία σε κρίση. Αν επαναστα­τούν, εί­ναι διότι έρμαια των πιο ταπεινών υλικών τους ανα­γκών και ανίκανοι να κα­τανοήσουν ό,τι το υψη­λό και ηθικό, γίνονται υποχείρια των πιο διεστραμμ­ένων δη­μαγωγών, που είτε απλώς είναι από φύση και πεποίθηση κακοί, είτε, όπως ο Λένιν, παραφρόνη­σαν από τις ασωτίες τους.
Victor Serge
Έτσι, από την εργατική ταξική σκοπιά δεν αρκεί η διατύπωση μιας υποτιθέμενης προλεταρια­κής αλήθειας που θα διεκδικεί το δικαίωμα να υπάρχει παραθετικά πλάι στην αστική αλήθεια. Η ιστορι­κή αλήθεια, και η ιστορικότητα του ερωτήματος «τι κάνουμε τώρα;», χρειάζεται, στο ιδεολο­γικό μέτωπο της ταξικής πάλης, να αναμε­τρηθούν συ­νολικά με τον αστισμό και με τις φιλοσοφικές – θεω­ρητικές προ­κείμενες της αστικής ιστοριογρα­φίας ιδιαιτέρως. Η επαναστατική πράξη του προ­λεταριάτου ως διαλεκτική ενότητα θεωρητικής πρόγνωσης και δράσης είναι δυνατή μόνο εφόσον και οι δύο πόλοι της διαλε­κτικής αντίφασης είναι δυνατοί. Και ο Απρίλης αποτελεί ένα ιστορικό πα­ράδειγμα γι' αυτή τη διπλή δυνατότητα, ένα παράδειγμα όπου τα απαίδευτ­α κεφάλια φαίνεται πως μπορούσαν να γνωρίζουν...
Ας πάρουμε λοιπόν την ιστορία των θέσεων του Απρίλη από την αρχή.

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

ΟΧΙ στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς!

  Πανελλαδική Συγκέντρωση στο υπουργείο Δικαιοσύνης την Πέμπτη 31/8

Με τη στήριξη και τη συμμετοχή Συντονισμών Συλλογικοτήτων, Πρωτοβουλιών και αγωνιστών απ' όλη τη χώρα (Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Αγρίνιο, Λαμία, Πέλλα, Τρίκαλα, Καρδίτσα, Γιάννενα, Πρέβεζα, Λάρισα, Ναύπλιο, Πάτρα) προχωρούν οι διαδικασίες για την καλύτερη δυνατή οργάνωση της πανελλαδικής συγκέντρωσης στο υπουργείο Δικαιοσύνης την Πέμπτη 31 Αυγούστου, στις 2μ.μ. και τη συνέλευση του κινήματος στις 5μ.μ. (ΠΟΕ-ΟΤΑ, πλατεία Καραϊσκάκη).
 

Ήδη οι αφίσες και τα καλέσματα της κινητοποίησης γεμίζουν τις πόλεις ενώ ξεκίνησαν και οι δηλώσεις συμμετοχής για τη μετάβαση των διαδηλωτών στην Αθήνα. Από τη Θεσσαλονίκη τα λεωφορεία θα ξεκινήσουν στις 31/8, στις 7π.μ. από το άγαλμα του Βενιζέλου ενώ η επιστροφή θα γίνει το βράδυ της ίδιας μέρας. Δηλώσεις συμμετοχής στα τηλ.: 6972310995 και 6978286554.

Εντωμεταξύ με επιστολή τους οι Συντονισμοί/Πρωτοβουλίες ζητούν συνάντηση με τον υπουργό Δικαιοσύνης Στ. Κοντονή.

     

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Ποιες Στρατηγικές θα Σταματήσουν την Άκρα Δεξιά;

Αναδημοσιεύουμε από το Socialist Worker μια ενδιαφέρουσα ανάλυση για το αντιφασιστικό κίνημα στην Αμερική.

Του Eric Ruder

 
Μετάφραση Παραναγνώστης

Πορεία στο Όκλαντ της Καλιφόρνια
(φωτ. Annette Bernhardt)
Τους μήνες που κύλησαν από την εκλογή του Donald Trump, η άκρα δεξιά στις ΗΠΑ με μεγαλύτερη πλέον αυτοπεποίθηση έχει γίνει πιο επιθετική και πιο βίαιη από οποιαδήποτε στιγμή εδώ και εικοσιπέντε ή παραπάνω χρόνια.
Τα εγκλήματα μίσους εναντίον μουσουλμάνων, Εβραίων, Αφροαμερικάνων και ΛΟΑΤ, κορυφώνονται σε ολόκληρη τη χώρα, τόσο σε αστικές περιοχές με φιλελεύθερη φήμη, όσο και σε κόκκινες πολιτείες και αγροτικές περιοχές.
Η αντίθεση εν σχέση με τις εβδομάδες που ακολούθησαν την εκλογή και την εγκατάσταση του Trump είναι έντονη. Στο πρώτο εκείνο ξέσπασμα της οργής, υπήρξαν αυθόρμητες εκρήξεις αντίστασης και η μεγαλύτερη μονοήμερη διαμαρτυρία στην ιστορία των ΗΠΑ με τις πορείες των γυναικών που πραγματοποιήθηκαν την επομένη της εγκατάστασης του Trump.

Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Neoliberalism , Ordoliberalism, Stalinoliberalism

Ο Σταλινισμός "διόρθωσε" το Μαρξ και το Λένιν που εν τη αφελεία τους πίστευαν ότι το εργατικό κράτος είναι ένα κράτος που απονεκρώνεται από την πρώτη στιγμή. Η μαρξιστική θεωρία του κράτους πρέπει να απορριφθεί, διακήρυξαν. Ο "σοσιαλισμός σε μία μόνη χώρα" - σταλινική γραφειοκρατία για τους φίλους -  χρειαζόταν ένα ολοένα και ισχυροποιούμενο κράτος. Από εκεί μέχρι την ιδέα της υποτιθέμενης κατίσχυσης επί του καπιταλισμού ως καπιταλισμός, η απόσταση αποδείχτηκε εξαιρετικά μικρή. Κι αν στη Ρωσία το καθεστώς ποζάρει ως κληρονόμος των "καλύτερων" παραδόσεων του τσαρισμού και του σταλινισμού, στην Κίνα τα πράγματα κύλησαν αλλιώς. Ένας από τους αγριότερους καπιταλισμούς του πλανήτη έχει ποζάρει ως "κομμουνισμός με κινεζικά χαρακτηριστικά"
Γίνεται λοιπόν να κανοναρχείς όλα τα θέσφατα του νεοφιλελευθερισμού, όλα τα μάντρα της λατρείας των αγορών χρησιμοποιώντας τη μαοϊκή εκδοχή των σταλινικών καλιαρντών; Το παρακάτω άρθρο του Ξου Μινγκ που αλιεύσαμε μεταφράσαμε και αναδημοσιεύουμε από τους Global Times μας διαβεβαιώνει πως γίνεται:



Οι σχολές υιοθετούν την Εικονική Πραγματικότητα, μεταξύ άλλων τεχνολογιών, για να ενσταλάξουν την ορθή ιδεολογία στους μαθητές

Οι αρχές προσπαθούν σκληρά για να κάνουν δημοφιλή στην πανεπιστημιούπολη τα μαθήματα πολιτικής


Σε αχανή χιονισμένα λιβάδια και σε δύσβατους δρόμους κάτω από απότομους βράχους, τα ίχνη των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού αποτυπώθηκαν σ' ολόκληρη τη διαδρομή της Μεγάλης Πορείας.
Φορώντας ένα ζευγάρι γυαλιά VR, ένας φοιτητής τη βίωσε σαν να βρισκόταν ο ίδιος σε αυτό το σκληρό περιβάλλον.
Έκθεση ζωγραφικής και φωτογραφίας με θέμα τους ηγέτες του ΚΚΚ

Πρόκειται για ένα μάθημα ιδεολογίας και πολιτικής θεωρίας που εγκαινίασε το Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Πεκίνου, όπου οι σπουδαστές είχαν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία VR και να «ακολουθήσουν» τη Μεγάλη Πορεία που επιχείρησε ο Κόκκινος Στρατός πριν από 80 χρόνια.