Από τη Σοσιαλδημοκρατία στο Φασισμό. Πώς ο Bolsonaro κέρδισε τη Βραζιλία

Αναδημοσιεύουμε από το Red Flag μια ανασκόπηση της πορείας του  Βραζιλιάνικου PT μέχρι την ήττα του από τον Bolsonaro.

Μετάφραση: Παραναγνώστης

Το Εργατικό Κόμμα, με τη μαζική εργατική του βάση και τη μεγαλύτερη πολιτική οργάνωση της Βραζιλίας, φέρει κάποια ευθύνη για τη νίκη του φασίστα, Jair Bolsonaro, στις προεδρικές εκλογές της 28ης Οκτωβρίου.

Η στασιμότητα της βραζιλιάνικης οικονομίας και η εκλογική κατάρρευση των κομμάτων κόμματα του κέντρου και της δεξιάς ώθησαν την καπιταλιστική τάξη να ρίξει το βάρος της υπέρ του Μπολσονάρο μετά τον πρώτο γύρο των εκλογών στις 7 Οκτωβρίου. Ο Μπολσονάρο απέσπασε μαζική εκλογική στήριξη, παρουσιαζόμενος σαν νέος και άφθαρτος και προωθώντας μια σκληρή ατζέντα νόμου και τάξης, η οποία βρήκε ανταπόκριση σε μια χώρα με ποσοστό ανθρωποκτονιών εξαπλάσιο από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Τρομοκρατική επίθεση των ΜΑΤ στα γραφεία του ΝΑΡ

Δεν υποχωρούμε! – Λευτεριά στο λαό, θάνατος στο φασισμό!

Στον απόηχο του εθνικιστικού συλλαλητηρίου και καθώς ομάδες φασιστών κυκλοφορούσαν με κράνη και ρόπαλα στο κέντρο της Αθήνας αναζητώντας υποψήφια θύματα, διμοιρία των ΜΑΤ επιτέθηκε στα γραφεία του ΝΑΡ (επί της οδού Κλεισόβης, στην πλατεία Κάνιγγος) και στους συντρόφους που είχαν αναλάβει την περιφρούρησή τους.

Η επιδρομή της διμοιρίας με χρήση χημικών και κλομπ λίγο μετά τις 4 μ.μ. έγινε με τέτοια κατασταλτική μανία, που όχι μόνο κτυπήθηκαν μέλη του ΝΑΡ με κλομπ, αλλά οι ΜΑΤατζήδες έριξαν χημικά ακόμα και μέσα στα γραφεία του ΝΑΡ, πριν απωθηθούν από την περιφρούρηση.

Πρόκειται για ευθεία κατασταλτική και τρομοκρατική ενέργεια προς το ΝΑΡ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όλη την μαχόμενη Αριστερά και τον κόσμο του κινήματος που δεν σκύβει το κεφάλι, για την οποία το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ φέρουν ακέραια την ευθύνη.

Στην περίπτωση αυτή δεν χωρά καμιά δικαιολογία. Τόσο ο χώρος, ο χρόνος και η ένταση της επίθεσης μόνο αποτέλεσμα λάθους δεν μπορεί να αποτελεί.

Είναι γελασμένοι όσοι νομίζουν πως το ΝΑΡ και η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, οι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, θα κάνουν έστω κι ένα βήμα πίσω από την ανυποχώρητη πάλη τους για το Ψωμί – Δουλειά – Ειρήνη – Ελευθερία της εποχής μας, ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος του, στην κυβερνητική πολιτική και όλο το μνημονιακό πολιτικό κατεστημένο , τον εθνικισμό - φασισμό και όλα τα φασιστικά ντόπερμαν του συστήματος.

Γραφείο Τύπου

του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Αθήνα, 4/2/2018

πηγή: www.narnet.gr

Ποιες Στρατηγικές θα Σταματήσουν την Άκρα Δεξιά;

Αναδημοσιεύουμε από το Socialist Worker μια ενδιαφέρουσα ανάλυση για το αντιφασιστικό κίνημα στην Αμερική.

Του Eric Ruder

 

Μετάφραση Παραναγνώστης

Πορεία στο Όκλαντ της Καλιφόρνια
(φωτ. Annette Bernhardt)

Τους μήνες που κύλησαν από την εκλογή του Donald Trump, η άκρα δεξιά στις ΗΠΑ με μεγαλύτερη πλέον αυτοπεποίθηση έχει γίνει πιο επιθετική και πιο βίαιη από οποιαδήποτε στιγμή εδώ και εικοσιπέντε ή παραπάνω χρόνια.

Τα εγκλήματα μίσους εναντίον μουσουλμάνων, Εβραίων, Αφροαμερικάνων και ΛΟΑΤ, κορυφώνονται σε ολόκληρη τη χώρα, τόσο σε αστικές περιοχές με φιλελεύθερη φήμη, όσο και σε κόκκινες πολιτείες και αγροτικές περιοχές.

Η αντίθεση εν σχέση με τις εβδομάδες που ακολούθησαν την εκλογή και την εγκατάσταση του Trump είναι έντονη. Στο πρώτο εκείνο ξέσπασμα της οργής, υπήρξαν αυθόρμητες εκρήξεις αντίστασης και η μεγαλύτερη μονοήμερη διαμαρτυρία στην ιστορία των ΗΠΑ με τις πορείες των γυναικών που πραγματοποιήθηκαν την επομένη της εγκατάστασης του Trump.

Οι Νέοι Φασισμοί και Τα καθήκοντα της Αριστεράς

Η πόλη της Salamieh Πολιορκείται. Επείγουσα Ανάγκη Αλληλεγγύης

Αναδημοσίευση από το Intenational Viewpoint


Η πόλη της Salamieh  είναι περικυκλωμένη και υπό πλήρη αποκλεισμό για αρκετές ημέρες από το υπεραντιδραστικό κίνημα του Ισλαμικού Κράτους που απειλεί με σφαγή τον τοπικό πληθυσμό.

Στις 31 Μάρτη 2015,  στρατιώτες του Ισλαμικού Κράτους σφαγίασαν 48 άμαχους, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, στο χωριό Maboujah, 25 χιλιόμετρα βόρεια της Salamieh. Οι περισσότεροι είχαν εγκαταλείψει την πόλη πριν από την άφιξη του Ισλαμικού Κράτους.

Η πόλη της Salamieh ήταν μια από τις πρώτες πόλεις στη Συρία που ξεσηκώθηκαν ενάντια στο αιματοβαμμένο καθεστώς Assad στην αρχή της επανάστασης το 2011. Οι επαναστάτες της πόλης υπέστησαν μια άγρια καταστολή στα χέρια των υπηρεσιών ασφαλείας και των παραστρατιωτικών ομάδων του καθεστώτος τα τελευταία χρόνια. Το επαναστατικό πνεύμα και οι αρχικοί στόχοι της επανάστασης για δημοκρατία,  κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα παρόλα αυτά επέμειναν και  συνέχισαν να υποστηρίζονται από αρκετούς επαναστάτες που βρίσκονταν ακόμα στην πόλη, μέσω λαϊκών διαδηλώσεων και άλλων πολιτικών κινήσεων.

Είναι καθήκον όλων των επαναστατών και διεθνιστών να στηρίξουν τον τοπικό πληθυσμό της Salamieh και τους επαναστάτες της πόλης ενάντια στην επαπειλούμενη σφαγή τους από το Ισλαμικό Κράτος.

Οι επαναστάτες του Salamieh ξεκίνησαν πριν από λίγες ημέρες την καμπάνια «Η Salamieh σφαγιάζεται» σε κοινωνικά δίκτυα για να συνεγείρουν τον κόσμο μπρος στην απειλή που αντιμετωπίζουν.

Είναι απολύτως απαραίτητο να προσφέρουμε την πλήρη και άμεση αλληλεγγύη μας προς τον λαό της Salamieh και στους συντρόφους μας του Επαναστατικού Αριστερού Κινήματος της πόλης που βρίσκονται κάτω από την απειλή μιας νέας σφαγής από το Ισλαμικό Κράτος.

No passaran,

Δεν πέρασαν

Δεν θα περάσουν

Όχι στο εγκληματικό καθεστώς Άσαντ  όχι και στις αντιδραστικές και φονταμενταλιστικές δυνάμεις

Όλη η  εξουσία και ο πλούτος στο λαό

Επαναστατικό Αριστερό Κίνημα στη Συρία

2 του Απρίλη 2015

Γερμανικές Αποζημιώσεις

Η Ουκρανική Κρίση τα Διλλήματα οι Αντιφεις της Αριστεράς και οι Προοπτικές

Σκαλίζοντας τα ρήγματα

Αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο - απάντηση του Sam Charles Hamad το οποίο παρόλο που αναφέρεται σε άλλο κείμενο αποτελεί φανερά την συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης στη Συρία και το Ιράκ. Οι διπλοί αστερίσκοι σε αγκύλες είναι σύνδεσμοι που πρόσθεσε ο μεταφραστής ο οποίος ευθύνεται και για την σύντμηση του πρωτότυπου τίτλου που μάλλον αδικούσε το κείμενο 

Μετάφραση:  Παραναγνώστης

Σε ένα σημείο του άρθρου του με τον τίτλο «Νέα ρήγματα στη Μέση Ανατολή: το ISIS σε ένα περιφερειακό πλαίσιο» [ **] που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του RS21, ο Andy Cunningham αναφέρει το αίτημα των Επαναστατών Σοσιαλιστών [ **]  της περιοχής (της Μέσης Ανατολής), ότι ενώ μια απάντηση στην άνοδο του ισλαμικού κράτους (IS, ISIS, ISIL, ή, όπως θα αναφέρομαι σε αυτούς τους αντεπαναστάτες φασίστες, Daesh, που είναι το υποτιμητικό όνομά τους  στην καθομιλουμένη και ένα που είναι γνωστό ότι το μισούν ) είναι απαραίτητη, «οποιαδήποτε εξωτερική ανάμειξη στο Ιράκ δεν είναι ευπρόσδεκτη». Αυτό το συναίσθημα μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται αρκετά δικαιολογημένο, αλλά, αφήνοντας κατά μέρος ζητήματα σχετικά με την πραγματική αναγκαιότητα των αμερικανικών αεροπορικών βομβαρδισμών, προκειμένου να βοηθήσουν τους Yazidi που πήραν τα βουνά στο Sinjar ξεσπιτωμένοι και κυνηγημένοι από τους τακφίρι (εκείνους που κατηγορούν τους άλλους ότι είναι άπιστοι και αποστάτες) της Daesh, είναι ένα συναίσθημα που, δυστυχώς, υποσκάπτεται από την λυπηρά απλοϊκή αντίληψη που έχει ο Andy για τις βασικές αιτίες της ανόδου της Daesh.

Ουκρανία: Ρώσοι Λευκοφρουροί στη Donbas

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Zbigniew Marcin Kowalewski , από τη Γαλλική του μετάφραση στην ηλεκτρονική εφημερίδα MEDIAPART. Το γλωσσικό παραπέτασμα που μας χωρίζει από τις ρωσικές και ουκρανικές πηγές πληροφόρησης έχει δημιουργήσει αρκετή σύγχυση από μόνο του. Ο αρθρογράφος είναι ειδικός στο Ουκρανικό ζήτημα και ένα παλιότερο εντυπωσιακά εμπεριστατωμένο άρθρο του που έχουμε δημοσιεύσει πρόσφατα: είναι μια πολύ χρήσιμη εισαγωγή στο τωρινό.

Μετάφραση από τα Γαλλικά: Παραναγνώστης

Στις 22 Απριλίου ο Boris Kagarlitsky διαβεβαίωνε ότι «δεν θα μπορούσε να εξηγηθεί από την παρέμβαση της Ρωσίας η επιτυχημένη εξέγερση των εκατοντάδων χιλιάδων ή ακόμη και εκατομμυρίων ανθρώπων στην ανατολική Ουκρανία» [1] . Μια εξέγερση των εκατοντάδων χιλιάδων, ακόμη και εκατομμυρίων; Ακόμη και η προπαγάνδα του ρωσικού καθεστώτος προς το εξωτερικό, προεξάρχοντος του καναλιού Russia Today, είναι χίλιες φορές πιο μετρημένη.

Μέσα στην παγκόσμια αριστερά, σχεδόν κανείς δεν ξέρει ρωσικά, και ακόμη λιγότερο ουκρανικά. Έτσι, όταν αυτή η αριστερά θέλει να ξέρει τι συμβαίνει στην Ουκρανία, βρίσκεται σε μια καταστροφική κατάσταση. Για να μην εξαρτάται από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, είναι καταδικασμένη να προσφύγει στην αγγλόφωνη προπαγάνδα του καθεστώτος Πούτιν και σε εκείνη των δήθεν «αντιιμπεριαλιστικών δικτύων» φιλορωσικών (συχνά «φαιοκόκκινων» ή εντελώς φαιών) όπως και σε ότι ό,τι μετέφρασε στα αγγλικά το Links - International Journal of Social Renewal . Ένας ιστότοπος που ακριβώς εξασφάλισε τη διαφήμιση των γραπτών του Kagarlitsky για αυτή τη μεγάλη μαζική εξέγερση, που δεν υπάρχει.

Λαϊκό κίνημα και ιμπεριαλισμοί

Αναδημοσιεύουμε την απόφαση της 7ης Ιουνίου 2014.του Γραφείου 4ης Διεθνούς σχετικά με την κατάσταση στην Ουκρανία. Η βασική νομίζουμε παρατήρηση, της ανολοκλήρωτης εθνικής - κρατικής συγκρότησης δεν μπορεί παρά να βρίσκεται στο κέντρο κάθε ανάλυσης που εγείρει φιλοδοξίες σοβαρότητας. Το λάθος του να αφεθεί το εθνικό ζήτημα στα χέρια των εθνικιστών οποιασδήποτε απόχρωσης δεν είναι πλέον συγγνωστό

Μετάφραση:  Παραναγνώστης

Η πολύ βαθιά πολιτική κρίση που αντιμετωπίζει η Ουκρανία από το Νοέμβριο του 2013 απέχει πολύ από το τέρμα της. Στη χώρα αυτή, μετά από μια πολύ μακρά εθνική καταπίεση (κυρίως από την Πολωνία και τη Ρωσία) η διαδικασία της εθνικής συγκρότησης δεν έχει ολοκληρωθεί, το έθνος-κράτος εξακολουθεί να είναι εύθραυστο. Όλο και περισσότερο η χώρα μπαίνει σε κατάσταση ομηρίας μεταξύ της ρωσικής ιμπεριαλιστικής πίεσης και εκείνης των ευρω-ατλαντικών δυνάμεων, και υφίσταται τις συνέπειες του κοινωνικού κατακερματισμού που φέρνει ο νεοφιλελευθερισμός.

Ασκήσεις Πολιτικής Φαντασίας

Η τεράστια πρακτική σημασία ενός σωστού θεωρητικού προσανατολισμού εκδηλώνεται πιο χτυπητά σε μια περίοδο οξείας κοινωνικής σύγκρουσης, ραγδαίων πολιτικών αλλαγών, απότομων αλλαγών της κατάστασης. Σε τέτοιες περιόδους, οι πολιτικές αντιλήψεις και γενικεύσεις γρήγορα παλιώνουν και απαιτούν είτε μια πλήρη αντικατάσταση (η οποία είναι πιο εύκολη) είτε την συγκεκριμενοποίησή τους, την όξυνση της ακρίβειάς τους ή την μερική τους διόρθωση (η οποία είναι πιο δύσκολη) Λ. Τρότσκυ «Βοναπαρτισμός και Φασισμός»

Μαϊντάν

Τα γεγονότα στην Ουκρανία έβαλαν σίγουρα σε δοκιμασία πολλές βεβαιότητες μέσα στην αριστερά. Σε μια αριστερά που δεν μπορεί να την βγάλει με όσες θεωρίες σκονίζονται στα ράφια της. Χωρίς να λείψουν θαρραλέες φωνές και τολμηρές προσπάθειες αυθεντικής ερμηνείας (μερικές από τις οποίες μπορεί να βρει κανείς σε τούτο το blog στις οποίες και παραπέμπουμε γενικώςⁱ) δυστυχώς διαβάσαμε και μια μεγάλη γκάμα ετοιματζίδικων «ερμηνειών» που κυμαίνονταν από την αριστερίστικη «φασιστική εξέγερση και πετυχημένο φασιστικό πραξικόπημα» μέχρι την αδιάφορη για τα εργατικά συμφέροντα «ενδοαστική σύγκρουση» του ΚΚΕ. Κι αν είναι εντυπωσιακό ως σημείο σύμπτωσης των δύο εμβληματικών αυτών μικροαστικών αντιλήψεων το γεγονός ότι και οι δύο αυτονομούν το πολιτικό επίπεδο από την ταξική του βάση μένοντας στην επιφάνεια της κυρίαρχης τάξης και του γεωπολιτικού παιγνίου και αμελώντας ως παρασυρμένη την αθώα παιδίσκη/εργατική τάξη, μοιράζονται επίσης, μαζί με ένα ενδιάμεσο φάσμα των απόψεων, το θλιβερό προκρούστειο χούι να προσαρμόζουν την πραγματικότητα στις θεωρίες τους.

Το Μαϊντάν ως πρότυπο των ταραχών

Αναδημοσίευση από A ruthless critique against everything existing

Οι ομοιότητες των πολιτικών αναταράξεων σε όλο τον κόσμο, των οποίων είμαστε μάρτυρες τα χρόνια τούτης της κρίσης, έχουν στο έπακρο αναπτυχθεί και αναδείχνονται με σαφήνεια στο πολιτικό και ταξικό ψηφιδωτό της Μαϊντάν. Η πάνω πλατεία του συντάγματος έγινε δεξιός τομέας και η στοιχειώδης αυτοοργάνωση του συντάγματος απέγινε το άρτια αυτοοργανωμένο στρατόπεδο της Μαϊντάν με τα τεσσάρων μέτρων οδοφράγματά του. Την αρχική αμηχανία της αριστεράς από την απαγόρευση των κομμάτων και την συνύπαρξη με τους φασίστες από την ίδια μεριά των δυνάμεων καταστολής, έχει διαδεχθεί η ανησυχία (Κάποιοι μάλιστα έχασαν την ψυχραιμία τους και έφτασαν να μιλούν για φασιστική εξέγερση στην Ουκρανία). Η κεντρική υπόθεση του κειμένου που αναδημοσιεύουμε εδώ, είναι πως ο κοινός τόπος όλων αυτών των εξεγέρσεων δεν είναι αρνητικός. (η απουσία ενός προλεταριακού πολιτικού σχεδίου) και άρα μη πεπερασμένος χρονικά και άμορφος πολιτικά, αλλά είναι θετικά προσδιορισμένος: οι άνθρωποι συγκροτούνται ως πολίτες του αστικού κράτους και επιδιώκουν να υπαχθούν σε μια νέα «αγαθοποιό» αστική εξουσία. Η επικείμενη κατάρρευση και αυτής της ψευδαίσθησης θα ήταν και το όριο της πίστωσης χρόνου που έχει η αριστερά στη διάθεσή της...

Παραναγνώστης

α. Το Μαϊντάν ως πρότυπο των ταραχών.

Τα γεγονότα στην Ουκρανία αποτελούν το πρότυπο των ταραχών της διαλεκτικής της κρίσης. Φέρουν όλα τα χαρακτηριστικά της εποχής της αναδιάρθρωσης μετά και τα τελευταία ίχνη του κεϋνσιανικού κράτους. Τι μας φανερώνει λοιπόν η Ουκρανία ως αγώνας; ως αντίφαση του ίδιου της του εαυτού; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

“η γραμμή παραγωγής πολεμοφοδίων” στο Μαϊντάν. Το σπάσιμο της πλατείας για να τροφοδοτηθούν τα οδοφράγματα με πέτρες.

Οι Ουκρανοί Αγωνίζονται για μια Καλύτερη Κοινωνία

Αναδημοσίευση από το InternationalViewPoint

Μετάφραση:  Παραναγνώστης

Ο Ilya Boudraïtksis είναι εκ των ηγετών της οργάνωσης «Vpered» («Εμπρός») ρωσικού τμήματος της IV διεθνούς η οποία συμμετείχε στην ίδρυση του «Ρωσικού Σοσιαλιστικού Κινήματος» (RSD) .Αυτή η συνέντευξη αρχικά δόθηκε στο γερμανικό ιστότοπο marx21. Μεταφράστηκε στα αγγλικά από τη Red Flag ( Αυστραλία) .

• Ilya , δραστηριοποιείστε στο « Σοσιαλιστικό Κίνημα της Ρωσίας » και βρεθήκατε στο Κίεβο παρατηρητής των πρόσφατων διαδηλώσεων . Ποιος ήταν ο λόγος της επίσκεψής σας ;

Έχουμε ισχυρούς δεσμούς με την αριστερά στην Ουκρανία και ταξίδεψα στο Κίεβο πριν από δύο εβδομάδες στον απόηχο των νόμων κατά των διαδηλώσεων που κατέστησαν την Ουκρανία ένα οιονεί αστυνομικό κράτος .

Το Ουκρανικό Κίνημα Διαμαρτυρίας: Είναι Δυνατός ένας Αριστερός Τομέας;

Πολιτική ανάλυση του Ilya Budraitskis γραμμένη κατά την επίσκεψή του στο Κίεβο καταμεσίς της επανάστασης . Αναδημοσίευση από το LeftEast

Μετάφραση από τα Αγγλικά  Παραναγνώστης

 

Η εκτίμησή μας της πολιτικής κρίσης της Ουκρανίας στα μέσα του Δεκεμβρίου ως «επαναστατικής κατάστασης» επέσυρε πολλές κριτικές. Και περαιτέρω, η χρήση της λέξης «επανάσταση» στις περιστάσεις της Ουκρανίας καταδικάστηκε ως ένα είδος ιεροσυλίας , γιατί τα γεγονότα στο Κίεβο φάνηκαν ως εντελώς μη συγκρίσιμα με το μεγαλείο των παρελθουσών επαναστάσεων .

Δεν υπάρχουν διακηρύξεις για την αρχή ενός νέου κόσμου, ούτε συζητήσεις για κοινωνικοποίηση της ιδιοκτησίας , ενώ η ίδια η κοινωνική ευταξία όπως είχε εδραιωθεί κατά τη διάρκεια των δύο αυτών τελευταίων δεκαετιών της μετασοβιετικής κυριαρχίας δεν αμφισβητήθηκε . Αλλά το πολιτικό περιεχόμενο μιας επανάστασης μπορεί να μην αντιστοιχεί πλήρως στην δυναμική της : η πραγματική εμπειρία των μαζών, η αποφασιστικότητα και η ικανότητά τους να οργανωθούν από μόνοι τους , μπορεί να είναι πολύ πιο μπροστά από την «πολιτική φαντασία» τους. Και αν ακόμα η επανάσταση αποτύχει μόνο και μόνο επειδή λείπει ένα ανεξάρτητο πολιτικό σχέδιο, ποτέ δεν παύει να είναι μια επανάσταση .

Μια πολυδιάστατη Διαλεκτική Αντίστασης (Μια Άποψη απ' τα Αριστερά)

Αναδημοσίευση από το International view point

Του Aleksander Buzgalin, καθηγητή στο κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας και συντονιστή του κοινωνικού κινήματος «Εναλλακτικές», μέλος της οργανωτικής επιτροπής του 2ου Ρωσσικού κοινωνικού φόρουμ

Μετάφραση  Παραναγνώστης

 

Όσο το κείμενο αυτό γράφεται, η έκβαση της αντίστασης δεν έχει αποφασιστεί, αλλά ο συγγραφέας είναι βέβαιος ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, οι παρούσες ουκρανικές αρχές θα προσεγγίσουν περισσότερο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εν τω μεταξύ, ένα πράγμα είναι σαφές: για τα βαθιά προβλήματα της Ουκρανίας, καθώς και των σχέσεών της με τη Ρωσίας, δεν θα προκύψει λύση.

Ουκρανία: Ημέρες Αποφάσεων, Ημέρες Αγώνα

Αναδημοσίευση από το LeftEast

του Ilya Budraitskis
Το πολιτικό πρόσωπο των διαδηλώσεων Κιέβου προκαλεί σοβαρη απαισιοδοξία. Αλλά μια επανάσταση είναι μια επανάσταση και η αριστερά δεν έχει το δικαίωμα να παραμείνει στο περιθώριο, λέει ο Ilya Budraitskis. Αρχικά δημοσιεύθηκε στα ρωσικά στο  http://openleft.ru/?p=682

 Μετάφραση: Παραναγνώστης

 Αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία τώρα όλο και περισσότερο  αντιστοιχεί με τον κλασικό ορισμό της επαναστατικής κατάστασης. Το μαζικό κίνημα, από τη στιγμή που έχει βγει στους δρόμους, είναι έτοιμο να τους υπερασπιστεί σε σκληρές συγκρούσεις με την αστυνομία. Τα συνθήματα, τα οποία αρχικά  γέννησαν το κίνημα, έχουν ανοίξει το δρόμο για κύριο θέμα της κάθε επανάστασης, το ζήτημα της εξουσίας. Οι δισταγμοί και η πρακτικά ανοικτή διχόνοια εντός των ελίτ, η εμπλοκή αρχηγών κρατών με αυτή ή εκείνη την πλευρά, οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις,οι  συνωμοσίες και χειραγώγηση από τα ΜΜΕ, όλα εξαρτώνται από το κίνημα, από τη δυναμική του, από την ετοιμότητά του να πάει μέχρι την τελευταία συνέπεια . Αυτή η παράξενη επανάσταση δεν έχει να προτείνει εναλλακτικό σχέδιο -ούτε πολιτικά ούτε κοινωνικά. Αλλά υπάρχει ως διαδικασία και όσοι συμμετέχουν, όπως οι συμμετέχοντες σε κάθε επανάσταση, βιώνουν το ρόλο τους στην ιστορία εδώ και τώρα.

Ενδημική και “φυσική”, η καπιταλιστική κτηνωδία

Αναδημοσίευση από το Traverso Rossa

Δεν υπάρχει τίποτε παράλογο, τίποτε παράδοξο, τίποτε ανορθολογικό στην αντίδραση της κυβέρνησης και των μελών της, απέναντι στον αφανισμό των μεταναστών στο Φαρμακονήσι. Είναι η τυπική αντίδραση μιας ολοκληρωτικής εξουσίας, που στέλνει ορδές δυνάμεων καταστολής σε κάθε εργατική κινητοποίηση, που οδηγεί στην ανεργία, την πείνα και την εξαθλίωση τον κόσμο της εργασίας, που χτίζει στρατόπεδα συγκέντρωσης, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί νομικό πλαίσιο ώστε οι διάφορες ΜΚΟ να αποκομίζουν υπερκέρδη από την ανθρώπινη δυστυχία. Είναι αυτή η ίδια εξουσία που ανοίγει τα σύνορα στην ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και χτίζει τοίχους για να κρατήσει μακριά της ανθρώπους θύματα, της περιβόητης καπιταλιστικής “ελευθερίας” , που σκορπίζει τον πόλεμο, και τον θάνατο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.

«Η στρατηγική της έντασης»

Αναδημοσίευση από τον Παραλληλογράφο

 

τρομοκρατικά χτυπήματα και ενοχοποίηση της Aριστεράς στην Ιταλία του 1970

Ένα κείμενο το οποίο δείχνει να είναι ιδιαίτερα επίκαιρο σήμερα (αν και είναι ούτως ή άλλως επίκαιρο διαχρονικά), απαλλοτριώνει ο DrAluca από το site Barikat.gr.

της Κατερίνας Σκαργιώτη

 

Η έρευνα για την ανάπτυξη της τρομοκρατίας στην Ιταλία του 1970 έχει αναδείξει πολλές πτυχές της λειτουργίας του παρακράτους, της σύνδεσής του με το επίσημο κράτος καθώς και την ενοχοποίησης των αριστερών κινημάτων. Η δράση των παρακρατικών οργανώσεων κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης δεκαετίας αποτελούν παράδειγμα και αντικείμενο μελέτης για εκείνους που επιθυμούν να κατανοήσουν πως ο φασισμός μπορεί να γίνεται εργαλείο στα χέρια του συνασπισμού εξουσίας.

Παρηχήσεις Κοινοβουλευτικού Κρετινισμού

Οὐκ αἰσχύνει, ὦ Αἰσχίνη, ἡ τῆς πόλεως αἰσχύνη;

Ιπτάμενος Δίσκος

Αν το καλοσκεφτείς, στην πραγματικότητα το νομικό σύστημα προβλέπει και κωδικοποιεί πολύ λίγες καταστάσεις εν σχέσει με εκείνες που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Για παράδειγμα στερούμαστε παντελώς ενός κώδικα κυκλοφορίας ιπταμένων δίσκων (Κ.Κ.Ι.Δ. εφεξής). Τώρα βέβαια θα μπορούσε κανείς να αντιτείνει, ότι δεν είναι δα σύνηθες ιπτάμενοι δίσκοι να σουλατσάρουν ανά την επικράτεια. Σάμπως όμως είναι σύνηθες να σουλατσάρουν εγκληματικές οργανώσεις στη βουλή; Και αν, παρά πάσα προσδοκία, ξεμυτίσει κανένας ιπτάμενος δίσκος, δεν θα έριχνε επιτέλους κανείς επειγόντως τα καλύτερα νομικά μυαλά για να σκαρώσουν έναν Κ.Κ.Ι.Δ. Αντίθετα με ό,τι έγινε όταν ξεμύτισε μια μόνη εγκληματική οργάνωση η Χ.Α. Τότε ανέκυψε αίφνης ζέον και ακανθώδες το νομικό ζήτημα του πώς κόβεις την κρατική χρηματοδότηση σε μία συμμορία δολοφόνων! Το ζήτημα δεν γινόταν να διευθετηθεί με το υπάρχον νομικό καθεστώς; Μόνο όταν πρόκειται για κανέναν αναρχικό κρατούμενο σαν τον Σακκά ή για κανέναν Τούρκο πολιτικό πρόσφυγα γίνονται όλα, ακόμα και του σπανού τα γένια; Αν η κυβέρνηση ήθελε να κόψει τα φράγκα στη ΧΑ μπορούσε να τα κόψει. Οι συνταγματικές δεσμεύσεις και το στάξιμο της ουράς του γαϊδάρου δεν πείθουν ούτε τον Κρανιδιώτη. Ένα χαρτί χρειαζόταν: «Κόβουμε τη χρηματοδότηση της ΧΑ και τα σκυλιά δεμένα», Γενικόν Λογιστήριον του Κράτους, σφραγίδες υπογραφές και τέλος. Όμως για κάθε φιλικό χαστουκάκι στο φασίστα, πρέπει ο προλετάριος να περιμένει δέκα βουρδουλιές στην καμπούρα του: Αυτό είναι στοιχειώδες δίδαγμα από την ιστορία του φασισμού και ουδείς στην αριστερά μπορεί να κάνει ότι δεν το ήξερε.

Παναθηναϊκό Συλλαλητήριο Μνήμης του Παύλου Φύσσα

 Αναδημοσίευση από τον  Κόκκινο Τύπο

Συλλαλητήριο Μνήμης στην Αμφιάλη

Την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου, ένα μήνα μετά τη δολοφονία του  Παύλου Φύσσα, ο Αντιφασιστικός Συντονισμός Κερατσινίου-Δραπετσώνας-Περάματος οργανώνει παναθηναϊκό συλλαλητήριο μνήμης του αντιφασίστα μουσικού, στο σημείο όπου άφησε την τελευταία του πνοή. 
Καλούμε εργατικά σωματεία, συνδικάτα, συλλόγους εργαζομένων, τοπικούς συλλόγους, συλλογικότητες γειτονιάς, μαθητικές κοινότητες, φοιτητικούς συλλόγους, όλους τους δημοκράτες αντιφασίστες, να δώσουν δυναμικό παρόν σε μια ειρηνική λαοθάλασσα που θα βροντοφωνάξει: ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ.

18 Σεπτέμβρη 2013, Κερατσίνι: Ο Παύλος Φύσσας δολοφονείται από τον Γιώργο Ρουπακιά, μέλος των ταγμάτων εφόδου της Χ.Α, με δυο μαχαιριές στην καρδιά εκτελώντας εντολές ανωτέρων!

Ένα μήνα μετά...