Αλλαγή της κοινωνίας με δούλεμα ή χωρίς;

  Αναδημοσιεύουμε από το  Αριστερό Blog

επικαλούμενοι την εχεμύθεια των αναγνωστών μας. Ο καθένας μπορεί να φανταστεί τι έχει να τραβήξει ο δυστυχής Μηνακάκης αν το πόνημά του φτάσει στα αυτιά κανενός PressProject ή κανενός Π.Παπακωνσταντίνου. . . . . Πα, πα πα, θα μας τρελάνει αυτό το ΝΑΡ! Ακούς εκεί λέει: « Πρέπει να δοκιμάσουμε τώρα, να ανταλλάξουμε εμπειρίες και προβληματισμούς ως κίνημα κοινωνικής χειραφέτησης, να στοχαστούμε πάνω στην εμπειρία των σοβιέτ και των εργατικών συμβουλίων αλλά και πάνω στα λατινοαμερικάνικα πειράματα.» Τι να στοχαστούμε άνθρωπέ μου;  Για ξεμάτιασμα πρόκειται; Να οργανώσουμε  την εργατική τάξη στα επαναστατικά της όργανά  χρειάζεται. Ο στοχασμός και ο διάλογος θα βρουν τη θέση τους πράττοντας κι όχι  σκαρώνοντας δεκάρικους για εκδηλώσεις!

Παραναγνώστης

Αλλαγή της κοινωνίας με κράτος ή χωρίς;

Βασίλης Μηνακάκης

Υπάρχουν δυο τρόποι για να προσεγγιστεί το ερώτημα αυτό: γενικά θεωρητικά ή με συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης. Και οι δύο οπτικές είναι χρήσιμες και αναγκαίες. Αναγκαίος είναι κι ο εσωτερικός διάλογος μεταξύ τους, μιας και δεν τις χωρίζουν σινικά τείχη. Επιπλέον, η δύναμη της μιας δίνει δύναμη και στην άλλη. Στην παρέμβασή μου, όμως, θα ήθελα να εστιάσω στη δεύτερη κυρίως οπτική.

Μετά το Μάνεση ακολουθεί ο Μυτιληναίος;

Απεργία πείνας εργάτη της «Αλουμίνιον της Ελλάδας». Πέπλο σιωπής καλύπτει τις μειώσεις των μισθών που επιχειρεί ο Μυτιληναίος και την απεργία πείνας έξω από το εργοστάσιο


Απεργία πείνας από εργάτη έξω από το εργοστάσιο από LAMIASTARGR

Γιατί πρέπει να ανησυχεί έντονα η μεσαία τάξη

Αναδημοσίευση από το Capital.gr          Η Βίαιη προλεταριοποίηση (ή να μιλάμε για υποπρολεταριοποίηση;) των λεγόμενων «μεσαίων στρωμάτων» δημιουργεί συνειρμούς πρωταρχικής συσσώρευσης. Ένας νόμος περί αλητείας και ακρωτηριασμού θα έλειπε. Τούτο το άρθρο του Γ. Κράλογλου, είναι πολλαπλά ενδιαφέρον:  Πρώτα γιατί δεν ισχυρίζεται τίποτα το ψευδές. Μόνο που λέει μόνο τα μισά! Δεύτερον για το γλαφυρό του ύφους του, που καλλιεργεί τον άγριο φόβο για ό,τι έρχεται το οποίο όμως και δεν αποκαλύπτεται στον ενδιαφερόμενο μικροαστό αναγνώστη.Κατευθείαν ξεπατικωσούρα από το «Ψυχώ» του Χίτσκοκ. Τρίτον γιατί κατά το τρέχον Ιερό Δόγμα της ελληνικής μπουρζουαζίας και ταυτόχρονα απαράβατη «γραμμή» της «ελευθεροφρόνου» δημοσιογραφίας,  μιλάει μόνο για φοροδιαφυγή (κι ας μην είναι πάνω από 7-8 δις). Για την φοροασυλία του κεφαλαίου κουβέντα, τζιζ, κακό! Η Ελληνική αστική τάξη είναι αποφασισμένοι να θυσιάσουν το κοινωνικό τους στήριγμα, τους μικροαστούς, στους οποίους τόσα χρόνια έκλειναν το μάτι επιτρέποντάς τους να φυτοζωούν ως τάξη εξασφαλίζοντας καλύτερα σχετικά εισοδήματα  από την φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή ή κρατώντας θέσεις ευθύνης στην παραγωγή και τη διοίκηση.. Αλλά το κλείσιμο του ματιού τέλος. Με όλα τα μέσα λοιπόν προσπαθούν να τους ουδετεροποιήσουν, μη και στραφούν προς τους μόνιμα κολασμένους της γης. Το προνομιακό από αυτά τα μέσα είναι ο φόβος. . . .

Παραναγνώστης

Του Γιώργου Κράλογλου

Το "πολιτικό κόλπο" στήθηκε ήδη. Δεν αναγνωρίζουμε φτώχεια. "Βαφτίζουμε" τα εισοδήματα των φτωχών «χαμηλή τάξη» και τα φορολογούμε από το πρώτο ευρώ. Επειδή όμως δεν γεμίζουν τον κορβανά "βαφτίζουμε" την μεσαία τάξη πλουτοκράτες και τούς "σφάζουμε". Γιατί από εκεί και επάνω είμαστε ανίκανοι να πιάσουμε την φοροδιαφυγή.

ΑΚΕΛ: Ο τόπος της πολυπόθητης σύγκλισης ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ

Αναδημοσίευση από τον Κόκκινο Τύπο

Η "κολοκυθιά" ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ για το ΑΚΕΛ και τα ΚΑΛΑ μνημόνια

Την ώρα που ο Περισσός ποεί την νήσσαν για τα τελευταία "επιτεύγματα" του συντρόφου Χριστόφια, προσπαθώντας να αποκρύψει την συγγένεια εξ αίματος με το ΑΚΕΛ (να θυμήσουμε ενδεικτικά την πρόσφατη Διεθνή Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων στη Βηρυτό), ο ΣΥΡΙΖΑ ως υπεύθυνη αξιωματική αντιπολίτευση και αυριανή  (;)  "κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας" της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης, σπεύδει να εξάρει την πρόσφατη συμφωνία - χαρά του τραπεζίτη, προϊόν της  διαπραγματευτική δεινότητας  της κυπριακής κυβέρνησης.

Και η κατρακύλα συνεχίζεται....

Η Λαϊκή Εξουσία ως Υπαρκτή Αριστερή Κυβέρνηση

Ολίγη Θεωρία για εντυχόντες αδαείς

ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΌ ΤΟΥ ΑΚΕΛ

Ι. XAPAKTHPAΣ KAI ΣKOΠOI
APΘPO 1
1. To Aνορθωτικό Kόμμα Eργαζομένου Λαού (AKEΛ)είναι πρωτοπόρο πολιτικό Kόμμα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων της Kύπρου. Iδρύθηκε στις 14 Aπρίλη 1941 κι αποτελεί τον συνεχιστή του Kομμουνιστικού Kόμματος Kύπρου που το ιδρυτικό του Συνέδριο έγινε στις 15 Aυγούστου 1926, στη Λεμεσό.
2. Tο AKEΛ είναι η ανώτερη μορφή οργάνωσης της εργατικής τάξης και των εργαζομένων. Έχει
δημιουργηθεί με την εθελοντική ένωση εργατών, υπαλλήλων, αγροτών, επαγγελματιών, βιοτεχνών,
επιστημόνων, διανοούμενων και άλλων εργαζομένων, ανδρών και γυναικών, κάθε εθνικής προέλευσης που αγωνίζονται ενάντια σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης και καταπίεσης για τη βελτίωση της ζωής του λαού, και την οικοδόμηση κοινωνίας δημοκρατικού και ανθρώπινου σοσιαλισμού στην Kύπρο.
3. Tο AKEΛ προσηλωμένο στην υπόθεση της εργατικής τάξης και των εργαζομένων, συνεχίζει και εμπλουτίζει την κληρονομιά των πολιτικών, απελευθερωτικών και κοινωνικών αγώνων που λαμπρύνουν την ιστορία του λαού μας.
4. Tο AKEΛ καθοδηγείται στη δράση του από τη μαρξιστική-λενινιστική κοσμοθεωρία που αναπτύσσεται με την ασταμάτητη πρόοδο της γνώσης και την οικονομική και πολιτική εξέλιξη.
5. Tο AKEΛ αντλεί τη δύναμη του από την ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική του συνοχή, τη λειτουργία της εσωκομματικής δημοκρατίας, τη συλλογική δουλιά, τη συνειδητή συμμετοχή και δράση των μελών του, τη συνεχή διεύρυνση και ενίσχυση των δεσμών του με τους εργαζόμενους και το λαό.
6. Tο AKEΛ έχει απώτερο σκοπό την οικοδόμηση κοινωνίας δημοκρατικού και ανθρώπινου σοσιαλισμού, μιας προηγμένης κοινωνίας που να βασίζεται στην ειρήνη και ελευθερία, στην πολιτική και κοινωνική δικαιοσύνη και στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. H οικοδόμηση σοσιαλιστικής κοινωνίας στην Kύπρο θάναι το αποτέλεσμα της ελεύθερα και δημοκρατικά εκφρασμένης θέλησης του κυπριακού λαού.

Μετά τη Θεωρία  . . .  . η πράξη: Η Μαρξιστική - Λενινιστική κοσμοθεωρία και οι λοιπές καταστατικές αρχές του καταστατικού όπως εφαρμόστηκαν πρακτικά:

Για τον όψιμο, περί τον ΣΥΡΙΖΑ, λενινισμό

Για κοινοβουλευτικές μανούβρες και αριστερές κυβερνήσεις σε fausse-Ενιαιομετωπική συσκευασία.  Αναδημοσίευση - με τις απαραίτητες αποστάσεις από τη Ναρίτικη ρητορική - από το  Αριστερό Blog

του Παναγιώτη Μαυροειδή

Στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο

Είμαστε αναμφίβολα σε εποχή οικονομικής και πολιτικής κρίσης, ακόμη και με πρόδρομα συμπτώματα μιας πολιτικής μεταβολής με άγνωστο πρόσημο. Η αναζήτηση πολιτικής διεξόδου, φαίνεται συχνά να κυριαρχεί πάνω στην επιμέρους κινηματική δράση.

Σε τέτοιες ενδιαφέρουσες συνθήκες φουντώνει και η συζήτηση στην αριστερά, ιδιαίτερα σε αυτή με κομμουνιστική αναφορά. Όλα τα ρεύματα αναζητούν μια νέα και αποτελεσματική απάντηση, μια νέα και νικηφόρο διέξοδο για τον εργατικό και λαϊκό αγώνα. Δεν είναι καθόλου παράξενο που έχουν ανοίξει όλα τα βιβλία της ιστορίας του κινήματος, ακόμη και στις λευκές ή μαύρες σελίδες τους. Είναι ελπιδοφόρο που κατέβηκαν από τα σκονισμένα ράφια τα έργα των Μαρξ, Ένγκελς, Γκράμσι και άλλων μεταγενέστερων σημαντικών διανοητών.

Τι Είναι τα Εργατικά Συμβούλια; Μέρος 4

Δημοσιεύουμε, ξαναπιάνοντας το νήμα  του αφιερώματος στα Εργατικά Συμβούλια, το 4ο Μέρος του σχετικού άρθρου της International Review.

Μετάφραση: Παραναγνώστης

Στα προηγούμενα μέρη του άρθρου, παρακολουθήσαμε την εμφάνιση των εργατικών συμβουλίων (σοβιέτ στα Ρώσικα) κατά την επανάσταση του 1905, την εξαφάνισή τους και την αναβίωσή τους κατά την επανάσταση του 1917 , την κρίση και την αναγέννησή τους στα χέρια των εργατών που οδήγησε στην κατάληψη της εξουσίας τον Οκτώβριο του 1917.ⁱ Το τέταρτο αυτό μέρος του άρθρου διαπραγματεύεται την προσπάθεια των σοβιέτ να ασκήσουν την εξουσία, μια θεμελιακή στιγμή για την ιστορία της ανθρωπότητας: «Για πρώτη φορά, όχι η μειοψηφία, όχι οι πλούσιοι μόνο, όχι οι μορφωμένοι μόνο, αλλά οι πραγματικοί άνθρωποι, η πλατιά πλειοψηφία του εργαζόμενου λαού, χτίζουν οι ίδιοι μαι νέα ζωή, λύνουν με τη δική τους εμπειρία, τα πιο δύσκολα προβλήματα της σοσιαλιστικής οργάνωσης»ⁱⁱ.