1937, 2013

Αναδημοσίευση από το Βυτίο

«Δυστυχώς το μοντέλο ανάπτυξης του ελληνικού πανεπιστημίου ναυάγησε. Το πανεπιστήμιο είναι και πολυδάπανο και συνιστά όχημα προς την ανεργία. Η τελευταία κρίση στο ελληνικό πανεπιστήμιο με επίκεντρο το ζήτημα των διοικητικών υπαλλήλων είναι απλώς ένα σύμπτωμα της ασθένειας. Δυστυχώς, όμως, η κρίση δεν φαίνεται να μας κάνει να θέλουμε να δούμε την πραγματικότητα κατάματα. Είμαστε μια χώρα στην οποία η υποκρισία υπεραφθονεί και η σχέση μας με τον ορθολογισμό αποδεικνύεται χαλαρή.

Αν θέλουμε, πάντως, να είμαστε ρεαλιστές οφείλουμε άμεσα να αλλάξουμε υπόδειγμα, καθώς δεν μπορούμε να συντηρούμε ένα τόσο μεγάλο, κατακερματισμένο και πολυδάπανο πανεπιστήμιο. Πρέπει λοιπόν να διαλέξουμε: ή θα αποφασίσουμε να βάλουμε δίδακτρα στη φοίτηση ώστε οι χρήστες να καλύπτουν ένα μέρος της δαπάνης που προορίζεται για αυτούς ή θα μειώσουμε σημαντικά τον αριθμό των εισακτέων μέσα από το κλείσιμο μεγάλου αριθμού σχολών ιδιαίτερα στην περιφέρεια. Δεν μπορεί να θέλουμε ταυτόχρονα εκπαίδευση για όλους χωρίς ανταπόκριση στην αγορά εργασίας και αυτό να απαιτούμε να το πληρώνουν οι φορολογούμενοι.»

(Νίκος Μαραντζίδης , πηγή: Καθημερινή )

(υπουργείο Εθνικής Παιδείας 1937, πηγή: ο Ελληνικός Φασισμός στον Μεσοπόλεμο – Σπουδές στο Γαλανόμαυρο, εκδ. antifa scripta)

Καταδικάζετε τη Βία Από 'Κει Που Προέρχεται;

Αναδημοσίευση από το  Cogito ergo sum

 ...και τα κλειδιά στο χέρι (της τράπεζας)

 

Μάλιστα, λοιπόν, Η κυρία δικαστίνα τής Χαλκίδας αποφάσισε ότι η τράπεζα (εν προκειμένω η Eurobank) δικαιούται να βγάλει στο σφυρί το σπίτι κάποιου άνεργου, επειδή η γυναίκα του είχε πάρει ένα δάνειο το οποίο δεν αποπληρωνόταν κανονικά. Παλιότερα, η δανειολήπτρια είχε προσφύγει στην προστασία τού "νόμου Κατσέλη" και είχε ρυθμίσει το δάνειό της με μηνιαίες δόσεις των 80 ευρώ αλλά ούτε κι αυτές τις χαμηλές δόσεις μπόρεσε να εξυπηρετήσει. Και πώς να τις εξυπηρετήσει, δηλαδή, όταν ολόκληρη οικογένεια διαθέτει μηνιαίο εισόδημα 400 ευρώ; Η δικαστίνα, όμως, αποφάσισε ότι και το σπίτι θα βγει στο σφυρί και οι μηνιαίες δόσεις πρέπει να αναπροσαρμοστούν από τα 80 στα 100 ευρώ. Όμορφα.

Ξεκινά η δίκη του Μάριου Ζέρβα

Αναδημοσίευση από τον κόκκινο τύπο

 

 

Την Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου, ξεκινά η δίκη του Μάριου Ζέρβα, ο οποίος στις 11 Μαρτίου του 2010 συνελήφθη από άνδρες των ΜΑΤ στην μεγάλη πορεία της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ενάντια στα μέτρα του πρώτου μνημονίου και στη συνέχεια φορτώθηκε ένα βαρύ κατηγορητήριο, ενώ προφυλακίστηκε για 43 ημέρες. Συγκέντρωση αλληλεγγύης έχει προγραματιστεί έξω από το Εφετείο. Όπως δήλωσε στο TVXS η δικηγόρος του, Ιωάννα Κούρτοβικ, ο Μάριος Ζέρβας κινδυνεύει, σε περίπτωση καταδίκης του, με κάθειρξη τουλάχιστον 10 ετών, εάν επικρατήσει η εκδοχή του κατηγορητηρίου και ιδιαιτέρως εάν οι δικαστές λάβουν υπόψη τους το τεκμήριο αξιοπιστίας στις μαρτυρίες των αστυνομικών, όπως κάνουν συνήθως.

Ο Κόκκινος Δεκέμβρης του '44

Μέρες που είναι, αναδημοσιεύουμε από το αρχείο της εφημερίδας  «Εργατική Εξουσία» ένα ιστορικό του Μεγάλου Δεκέμβρη. Το πώς στέκονται τα εργατικά κόμματα απέναντι στην ιστορία της εργατικής τάξης είναι το μέτρο της αξιοπιστίας τους. Μετράει το εάν και κατά πόσο μπορούν να μετουσιώσουν την ήττα σε επαναστατικό κεφάλαιο για τη νίκη της προλεταριακής επανάστασης. Η πολύτιμη μνήμη της εργατικής τάξης πρέπει να αναπαράγεται όχι σε επετειακές υποκριτικές παράτες αλλά για συμπεράσματα και διδάγματα χρήσιμα για το μέλλον. Οι φωτογραφίες είναι παρμένες από τον Κόκκινο Τύπο

Εισαγωγή 

Απομεινάρια Εγγλέζικου τανκ στην Ομόνοια

Η μάχη της Πελοποννήσου όπου ο ΕΛΑΣ τσάκισε τα τάγματα ασφαλείας κλείνει μόνο επιφανειακά την πρώτη φάση του ελληνικού εμφύλιου. Η κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας» του Παπανδρέου έρχεται στην Αθήνα μαζί με τους πρώτους Άγγλους στρατιώτες. Το ΕΑΜ, αντί να έχει καταλάβει την Αθήνα, πιστό στη συμφωνία της Καζέρτας, τους υποδέχεται σαν... ελευθερωτές. Και ενώ η κυβέρνηση Παπανδρέου προσπαθεί να αναστήσει την αστική τάξη και νομιμότητα από το χάος, έξω από την Αττική μοναδικός κυρίαρχος είναι ο ΕΛΑΣ, εκτός μόνο από την Ήπειρο, που την ελέγχει ο Ζέρβας. Και αυτή η κυριαρχία του ΕΑΜ στην υπόλοιπη Ελλάδα δεν είναι τυπική. «Οι διοικητές του ΕΛΑΣ, έχοντας τη χειρότερη γνώμη για τις προθέσεις των Βρετανών, αγνόησαν τη διαταγή του Σκόμπυ να φερθούν στους συνεργάτες των Γερμανών ως μέλη του ΕΔΕΣ». (1) Μάλιστα, μέσα στον Οκτώβριο σε μια σειρά μάχες στη Μακεδονία (Σέρβια, Νιγρίτα, Κρύα Βρύση, κλπ) χτύπησαν και τσάκισαν τις δυνάμεις των ταγμάτων ασφαλείας. Στη σημαντικότερη από αυτές στο Κιλκίς, 6.000 ελασίτες κατατρόπωσαν 9.000 ράλληδες, από τους οποίους σκότωσαν ή συνέλαβαν τους περισσότερους.Η αστική τάξη καταλαβαίνει πολύ καλά πως, παρά τις παραχωρήσεις και τις διαβεβαιώσεις του ΚΚΕ, ο μόνος τρόπος για να επαναφέρει την αστική νομιμότητα είναι να τσακίσει το ένοπλο κίνημα. Οι δυο «αντίπαλες» αστικές μερίδες, η «φιλοσυμμαχική» και η «φιλογερμανική» δε θα διστάσουν ούτε στιγμή να σφιχταγκαλιαστούν μπροστά στην επερχόμενη συντριβή. Αλλά ακόμα και όταν αθροίζουν το στρατό τους είναι ασήμαντοι μπροστά στον οπλισμένο λαό. «Αν το επιθυμούσε ο ΕΛΑΣ, αν έδιδα διαταγήν αντιστάσεως εις την εισβολήν, η απόκρουσις θα ήτο αδύνατος» θα πει χρόνια αργότερα ο Σπηλιωτόπουλος, διοικητής Αττικής μετά την αποχώρηση των ναζί. (3) Οι αστοί θα ζητήσουν τη βοήθεια των αγγλικών στρατευμάτων για να ξανάρθουν στην εξουσία. Ο Τσώρτσιλ δε θα διστάσει καθόλου. Η Ελλάδα ήταν σε στρατηγική θέση για τα συμφέροντα του αγγλικού ιμπεριαλισμού. Μπροστά στην αδυναμία των Ελλήνων αστών να υπερασπιστούν το αστικό κράτος θα το αναλάβει για λογαριασμό τους.Από την άλλη πλευρά, το προλεταριάτο, οι αγρότες. Οργανωμένοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία στο ΕΑΜ, νιώθουν πως ήρθε η ώρα τους. Στην ηγεσία του ΕΑΜ το ΚΚΕ αριθμεί σχεδόν μισό εκατομμύριο μέλη. Ο στρατός τους ο ΕΛΑΣ είναι ένας εμπειροπόλεμος, οργανωμένος στρατός χιλιάδων μαχητών. Θεωρούν πως η εξουσία ανήκει στους νικητές. Πως ξεκινά η κοινωνική απελευθέρωση των σκλάβων αυτής της κοινωνίας. Πως η είσοδο του ΕΛΑΣ στην Αθήνα δε θα ήταν μια παρέλαση, αλλά η κατάληψη της εξουσίας.

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;

Αναδημοσίευση από την  avantgarde

Ο Τρότσκι το 1939

Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι ο επίλογος από το 2ο μέρος της μπροσούρας του Λ.Τρότσκι «Η Ηθική τους και η Ηθική μας» γραμμένη το 1938 σε μια εποχή με εμφανείς ιστορικές αναλογίες με τα γεγονότα που συμβαίνουν στις μέρες μας, με τη διαφορά ότι σε αντίθεση με τότε η αναμέτρηση δεν έχει κριθεί ακόμα. Η άνοδος του νεοφασισμού, και η παράλληλη επιβολή από την άρχουσα τάξη ενός κράτους έκτακτης ανάγκης, σε συνδυασμό με την κατάρρευση του “κοινωνικού συμβολαίου”,  δεν είναι τίποτα περισσότερο από την έκφραση στο εποικοδόμημα ενός χαμηλής έντασης εμφυλίου πολέμου. Στην αναμέτρηση αυτή το μπλοκ της αντεπανάστασης την ίδια ώρα, που επιβάλλει με το μαστίγιο τη θέλησή του στους από κάτω , επιδίδεται και σε ένα όργιο υποκρισίας παραδίδοντας στα θύματά του μαθήματα καλής συμπεριφοράς και ηθικής. Στο «Η Ηθική τους και η Ηθική μας» ο Τρότσκι εκθέτει τη μαρξιστική αντίληψη για τη διαλεκτική αλληλεξάρτηση μέσων και σκοπών και αντιτάσσει στην ηθικολογία των αστών την επαναστατική ηθική, το δίκαιο του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση…

Προκήρυξη ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για την Απεργία της 6ης Νοέμβρη

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΔΝΤ
ΟΧΙ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΦΤΩΧΕΙΑ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΩΡΑ– ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 6 ΝΟΕΜΒΡΗ

Μια ακόμα αποφασιστική περίοδος, στον πόλεμο που έχουμε, ανοίγεται μπροστά μας.
Η κυβέρνηση επιδιώκει να πείσει ότι «διαπραγματεύεται» με την τρόικα να «μην υπάρξουν νέα μέτρα και νέο μνημόνιο». Όμως τα βάρβαρα μέτρα, είναι ήδη αποφασισμένα και προχωράνε. Πίσω από το παραμύθι της «επαναδιαπραγμάτευσης» νέος καταιγισμός μέτρων ετοιμάζεται.

Ένα είναι το ερώτημα: Θα καταφέρουν να εφαρμόσουν τα μέτρα των μνημονίων και να  περάσουν  τον νέο γύρο της σκληρής επίθεσης ή οι εργαζόμενοι με την κλιμάκωση των αγώνων τους  θα τους εμποδίσουν, θα  ανατρέψουν την βάρβαρη πολιτική των δανειστών, του κεφαλαίου και της ΕΕ και την δικομματική κυβέρνηση, ανοίγοντας, τον δρόμο της αντικαπιταλιστικής ανατροπής!.

«Η στρατηγική της έντασης»

Αναδημοσίευση από τον Παραλληλογράφο

 

τρομοκρατικά χτυπήματα και ενοχοποίηση της Aριστεράς στην Ιταλία του 1970

Ένα κείμενο το οποίο δείχνει να είναι ιδιαίτερα επίκαιρο σήμερα (αν και είναι ούτως ή άλλως επίκαιρο διαχρονικά), απαλλοτριώνει ο DrAluca από το site Barikat.gr.

της Κατερίνας Σκαργιώτη

 

Η έρευνα για την ανάπτυξη της τρομοκρατίας στην Ιταλία του 1970 έχει αναδείξει πολλές πτυχές της λειτουργίας του παρακράτους, της σύνδεσής του με το επίσημο κράτος καθώς και την ενοχοποίησης των αριστερών κινημάτων. Η δράση των παρακρατικών οργανώσεων κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης δεκαετίας αποτελούν παράδειγμα και αντικείμενο μελέτης για εκείνους που επιθυμούν να κατανοήσουν πως ο φασισμός μπορεί να γίνεται εργαλείο στα χέρια του συνασπισμού εξουσίας.